ียงของสายลมอีกด้วย
ฟู่~ฟู่~
ฟู่~ฟู่~
เสียงของสายลมที่พัดผ่านไม่ได้เรียบง่ายอย่างที่เห็น
มันกลับเต็มไปด้วยข้อมูลผสมผสานกันมากมาย
‘ห้าร้อยกิโลเมตรทางทิศตะวันออกเฉียงใต้มีสัตว์อสูรขนาดใหญ่นอนหลับอยู่’
‘สองร้อยกิโลเมตรทางทิศตะวันตกเฉียงเหนือมีสัตว์อสูรวานรออกล่าอยู่’
‘หนึ่งพันหกร้อยกิโลเมตรทางทิศตะวันออกเฉียงใต้มีหุบเขาอยู่’
นี่คือข้อความที่สายลมพามาให้เขา
นอกจากข้อความเหล่านี้แล้ว
ฉู่โม่วยังมองเห็นด้วยว่าเมื่อสายลมเหล่านี้พัดผ่านไป พวกมันจะทิ้งร่องรอยจาง ๆ ไว้ระหว่างสวรรค์และโลก เหมือนกับรอยเท้าของผู้คนที่เดินไปมาและรอยล้อรถที่ขับผ่านไป
พวกมันดูรกรุงรังและไม่เป็นระเบียบ แต่ก็มีความเข้ากันอย่างแปลกประหลาด
ฉู่โม่วมองดูและดื่มด่ำกับมันโดยไม่อาจเอาตัวเองออกมาได้
ไม่รู้ว่าผ่านไปนานเท่าไร
ทันใดนั้น ความหมายอันลึกซึ้งพลันพัดผ่านไป ในไม่ช้าก็เกิดลมกรดขนาดเล็กที่หลบหนีและซ่อนตัวไปทั่วทั้งร่างกาย
แทบจะในขณะเดียวกัน
ฉู่โม่วลืมตาขึ้น
หลังจากนั้น
เขาก็สังเกตเห็นการเปลี่ยนแปลงบนร่างกาย
“ฉันเข้าใจความหมายลึกซึ้งของสายลมได้โดยไม่รู้ตัวเลย!”
รอยยิ้มปรากฏขึ้นบนใบหน้าของฉู่โม่วขณะที่เขาพึมพำ
นี่คือความหมายอันลึกซึ้งที่สองที่เขาเชี่ยวชาญหลังจากที่เข้าใจพรสวรรค์แห่งห้วงมิติ
มันเป็นไปด้วยดีเหนือความคาดหมายของเขาเสียอีก
แต่เมื่อคิดดูแล้วมันก็สมเหตุสมผล
อย่างไรแล้ว
เขาก็มีพรสวรรค์ธาตุลมระดับดาราลับฟ้าอยู่ในค
