บทที่ 158 ทำลายให้สิ้นซาก และบ่อโลหิตแห่งการเกิดใหม่!
ฉู่โม่วถือกระบี่สารทสังหารเอาไว้แล้วค่อย ๆ เดินเข้าไปหาร่างที่กำลังคุกเข่าต่อหน้า
“ได้โปรด ไว้ชีวิตข้าด้วยเถิด! ข้าผิดไปแล้วจริง ๆ ข้าอยากจะชดใช้สิ่งที่ข้าได้ก่อ!”
“ข้ารู้นะว่าฐานที่ตั้งใหญ่ของสำนักหมื่นอสูรอยู่ที่ไหน ข้าสามารถบอกท่านได้…”
ฉูซงอ้อนวอนขอความเมตตา
ในทันทีที่ถ้อยคำนั้นหลุดออกมา
ฝีเท้าของฉู่โม่วก็หยุดไปโดยพลัน
และในตอนนั้น
แววตาของฉูซงก็หรี่แคบลง มีดเล่มบางปรากฏขึ้นในฝ่ามือของเขา
ขณะเดียวกัน
สีหน้าอ้อนวอนขอความเมตตาบนใบหน้าของเขาก็หายไปอย่างรวดเร็วและแทนที่ด้วยความเหี้ยมโหดและเยือกเย็น
“ไปลงนรกซะ!”
สิ้นเสียงนั้น
มีดสั้นในมือก็พุ่งผ่านช่องว่างมิติแล้วดิ่งเข้าหาฉู่โม่ว ด้วยความเร็วของมันที่เร็วมาก ๆ ระดับที่หากจะบอกว่าเทเลพอร์ตไปยังตำแหน่งที่ฉู่โม่วอยู่ก็ไม่เกินจริงนัก
จิตสังหารแรงกล้าแผ่พุ่งออกมาจากมีดสั้นเล่มนี้
สิ่งนี้คือสมบัติแห่งโลกและสวรรค์ที่ฉูซงเผอิญพบเจอเข้า และมันเองก็ถือเป็นยุทธภัณฑ์วิญญาณชิ้นหนึ่งด้วย
ภายในตัวมีดสั้นนี้มีเวทคาถาถูกร่ายเอาไว้ ทำให้มันมีความสามารถในการทะลุช่องว่างแห่งมิติเมื่อโยนออกไป ที่สำคัญ… ปลายของมีดสั้นนี้แหลมคมมากเป็นพิเศษ
หากไม่ระวังตัวให้ดี แม้แต่เป้าหมายเป็นจ้าวยุทธ์ระดับสูงก็ยังยากที่จะหลบมันพ้น
และในตอนนี้
ระยะห่างระหว่างฉู่โม่วกับมีดก็ไม่ไกลนัก สำหรับมีดสั้นที่สามารถพุ่งด้วยความ
