อง ไม่รู้ยังดีเสียกว่ารู้แต่ทำอะไรไม่ได้เป็นไหน ๆ
…
มองผู้ปลุกพลังทั้งหลายบินออกไป
จนกระทั่งร่างเหล่านั้นหายไปจากระยะสายตาแล้ว ฉู่โม่วจึงละสายตาออกมามองทางอื่น
ต้องพูดเลยว่า
คนพวกนี้สมควรแล้วที่จะได้ถูกรับการยกย่องให้เป็นผู้ยิ่งใหญ่แห่งฐานจินหลิง และเป็นกำลังหลักให้มวลมนุษยชาติ
นอกจากพลังที่แข็งแกร่งแล้ว
จิตใจของพวกเขาก็มีคุณธรรมและงดงามมาก ๆ ด้วย
การที่คนเหล่านี้รู้ว่าต้องทำอะไรในเวลาไหน ทำให้ฉู่โม่วชื่นชมและพึงพอใจเป็นอย่างมาก
“เอาละ ได้เวลาเก็บเกี่ยวแล้ว!”
ขับไล่ความคิดเอื่อยเฉื่อยออกไปจากหัวจนหมด ฉู่โม่วจึงเริ่มกวาดตามองลงไปเบื้องล่างด้วยแววตาเป็นประกายเล็กน้อย
อันดับแรก เขาเลือกที่จะไล่เก็บเลือดอสูรและวัตถุดิบสำหรับการฝึกจากสัตว์อสูรที่ตายไปแล้วก่อน
ที่แห่งนี้มีสัตว์อสูรระดับ 6 และ 5 อยู่เป็นจำนวนมากนอนตายกันเกลื่อนกลาด อสูรพวกนี้มีขนาดตัวที่ใหญ่โต และมีเลือดอสูรให้เก็บอย่างน้อย ๆ ก็ตกตัวละสิบขวดเป็นอย่างต่ำ
ไม่นานนัก
เลือดอสูรระดับ 6 กว่าแปดสิบขวดและเลือดอสูรระดับ 5 อีกร่วมหกร้อยขวดก็ถูกเก็บมาเป็นที่เรียบร้อย
ซากอสูรทุกตนถูกเก็บเลือดมาจนหมดแล้ว เขารวมมันเข้าด้วยกันและเก็บไว้ในมิติพกพาอย่างระมัดระวัง
เมื่อทำเสร็จแล้ว
ฉู่โม่วก็หันมองไปยังส่วนที่ลึกสุดของเทือกเขา
“นักรบอสูรของสำนักหมื่นอสูรโผล่กันออกมาจากตรงนั้นสินะ บางทีที่นั่นอาจจะเป็นที่รวมตัวกันของพวกมันในรอยแยกมิตินี้ก็ได้
