น
หมาป่าสวรรค์คำรามตนนี้แหงนหน้าขึ้นและเตรียมตั้งท่าเหมือนจะแผดเสียงออกมา
“ไม่ดีแล้ว!”
“มันเตรียมจะใช้การโจมตีด้วยคลื่นเสียง! ทุกคน ระวังตัวไว้!”
เห็นเช่นนั้น จ้าวยุทธ์คนหนึ่งก็หน้าถอดสี
และเมื่อสิ้นเสียงบอกเตือนนั้นเอง
“บรู้วววววววววววว”
เสียงคำรามของหมาป่าตัวใหญ่นี้ก็ดังกังวานไปทั่วพื้นที่กว่าร้อยกิโลเมตรในทันที
คลื่นเสียงที่เกิดจากการหอนนี้รุนแรงเสียจนสามารถมองเห็นระลอกคลื่นแผ่เป็นวงกว้างมาตามอากาศได้ มันทำให้ทั้งนายพลเมืองและจ้าวยุทธ์ที่อยู่ในระยะตกอยู่ในภวังค์งุนงงได้แม้จะอุดหูแล้วก็ตาม ดวงตาของพวกเขาต่างพร่ามัว รวมไปถึงอณูแห่งชีวิตกับร่างกายก็เริ่มอ่อนล้าจนลำพังแค่ยืนให้นิ่งยังทำได้ยาก
เมื่อเห็นว่าการโจมตีของตนเองได้ผล เจ้าสัตว์ร้ายก็ส่ายตัวไปมาด้วยความหยิ่งผยอง
มันตั้งท่าให้มั่น
ก่อนที่ร่างนั้นจะเคลื่อนที่อย่างว่องไว เพียงชั่วพริบตา มันก็หายจากจุดที่เคยอยู่และพุ่งเข้าใส่นายพลเมืองที่มันเล็งเป้าหมายไว้
นายพลเมืองผู้เคราะห์ร้ายไม่สามารถตอบโต้อะไรได้เลย เขาทำได้เพียงรับการโจมตีนั้นเข้าไป
ไม่จบเพียงเท่านี้
ภายหลังจากที่มันโจมตีได้หนึ่งครั้งแล้ว มันก็กระโจนเปลี่ยนตำแหน่งไปโจมตีใส่ผู้ปลุกพลังคนอื่นต่ออย่างรวดเร็ว
ในชั่วพริบตา นายพลเมืองระดับสูงหลายคนก็บาดเจ็บหนักกันเสียแล้ว!
“หยุดนะ…”
“ข้าจะไม่ยอมให้เจ้าเหิมเกริมไปมากกว่านี้อีกแล้ว!”
ฉูซงตะโกนอย่างเกรี้ยวกราด เขาพุ่งเข้ามาพร้อมกับ