จ้องมองตามตำแหน่งที่ฉู่โม่วปรากฏให้เห็นล่าสุด
มันไม่เคยคิดเลยว่า สิ่งมีชีวิตตัวเล็ก ๆ อย่างมนุษย์นั้นจะกล้าเป็นฝ่ายบุกเข้ามาหามันก่อนเช่นนี้ เพราะงั้นมันจึงรู้สึกโกรธเคืองแบบสุด ๆ!
ไม่ยืนรอให้ฉู่โม่วมาถึงตัว เจ้าหมาป่าก็เป็นฝ่ายพุ่งเข้าหาก่อน
กลางอากาศ กรงเล็บที่แหลมคมพยายามจะคว้านโจมตีเข้าที่ท้องของฉู่โม่ว
“คมกระบี่สวรรค์เร้นลับ!”
ฉู่โม่วไม่ได้หลบแต่อย่างใด เลือดภายในกายสูบฉีดรุนแรงไม่ต่างอะไรกับอณูแห่งชีวิตที่กำลังปะทุประดุจภูเขาไฟที่กำลังจะระเบิด ในยามที่กระบวนท่ากระบี่นี้ถูกร่ายรำออกมา พลังกายที่เพิ่มขึ้นอีกสองร้อยเท่าก็กระตุ้นให้กระบี่สารทสังหารสร้างลำแสงสีแดงยาวขึ้นฟ้า จากนั้นก็ผ่าลงมาเสมือนเป็นเส้นขอบฟ้าที่กำลังหั่นสะบั้นร่างของหมาป่าสวรรค์ตนนี้
ครืนนนนน!
กระบี่สารทสังหารปะทะเข้ากับกรงเล็บเหล็กของอีกฝ่ายอีกครั้ง และเกิดการระเบิดคลื่นอัดกระแทกเป็นวงกว้างเหมือนรอบก่อน
ทันใดนั้นเสียงเปรี๊ยะก็ดังขึ้นมาให้ได้ยิน สิ้นเสียงดังกล่าว ร่างของหมาป่าสวรรค์คำรามก็ลอยออกจากจุดปะทะอย่างรวดเร็ว เร็วเสียยิ่งกว่าความเร็วที่มันเข้าจู่โจมเสียอีก
ด้วยเสียงตึงที่ดังสนั่น ร่างของมันร่วงหล่นลงไปบนพื้น
แผลที่ขาของมันลึกจนเห็นกระดูกแล้ว
“โบร๋ววววววววว!!”
ความเจ็บปวดที่ไม่เคยเกิดขึ้นกับตัวมันเช่นนี้มาก่อน ทำให้หมาป่าสวรรค์คำรามบ้าคลั่ง มันแหงนหน้ามองขึ้นฟ้าและแผดเสียงหอนให้ดังกังวานออกมา
คลื่นเสียงที่
