างง่ายดาย
มันไม่สามารถขัดขืนได้เลยด้วยซ้ำ!
และที่ภายนอก
หมาป่าสวรรค์ตนนี้เพียงแค่ยืนอยู่เฉย ๆ ทว่าร่างกลับนิ่งไป ไม่นานนักดวงตาก็เริ่มคล้อยอ่อน ก่อนที่ร่างอันไร้จิตวิญญาณนี้จะล้มลงไปนอนกองกับพื้นพร้อมเสียงอันดังก้อง
ไม่มีสัญญาณชีพจรจากมันอีกต่อไป!
‘น่ากลัวจริง ๆ ด้วยแฮะ กระบวนท่าลับแสงสวรรค์ต้าเหยี่ยนนี่!’
เมื่อมองไปยังภาพเบื้องหน้า ฉู่โม่วเองก็ยังอดไม่ได้ที่จะรู้สึกสะพรึงกลัว
ไม่แปลกใจเลยว่าทำไมการโจมตีแก่นวิญญาณของสิ่งมีชีวิต ถึงเป็นการโจมตีที่ทรงพลังมากที่สุด นั่นเพราะไม่ว่าสิ่งนั้นจะมีพลังโจมตีหรือป้องกันที่แกร่งกล้าขนาดไหน ก็ไม่อาจจะต้านการโจมตีรูปแบบนี้ได้!
‘แค่เริ่มฝึกกระบวนท่าลับแสงสวรรค์ต้าเหยี่ยนได้ไม่เท่าไร ก็ยังมีพลังระดับนี้!’
‘หากฝึกฝนให้เก่งกล้าได้ พลังของมันจะขนาดไหนกัน!?’
เขาอดไม่ได้ที่จะคิดต่อ
“คะ… คุณฉู่โม่ว… ฆ่าเจ้าหมาป่านั่นได้จริง ๆ งั้นเหรอ?”
“เดี๋ยวสิ แต่เมื่อกี้จู่ ๆ หมาป่าสวรรค์นั่นก็ล้มไปเองเลยไม่ใช่หรือไง!?”
“เขาใช้วิธีอะไรกันน่ะ!”
ขณะเดียวกัน
เหล่าจ้าวยุทธ์ที่เห็นภาพนี้ ต่างอุทานกันออกมาด้วยความตกใจ
พวกเขาเห็นเพียงฉู่โม่วสะท้อนการโจมตีของหมาป่าสวรรค์คำรามด้วยกระบี่เท่านั้น แล้วจู่ ๆ เจ้าหมาป่านั่นก็ล้มลงไปกองกับพื้นเลย
ไม่มีใครรู้ว่าอะไรที่ทำให้สัตว์อสูรที่ดุร้ายตนนี้ตายได้ แม้จะจับตามองอยู่ก็ตาม!
การตายปริศนานี้ ทำให้เหล่าจ้าวยุทธ์ทั้งหมดตกใจกันมาก ๆ ว
