ั่นใจว่าอีกไม่นาน เดี๋ยวทางฐานจงไห่จะต้องส่งหน่วยสนับสนุนมาช่วยพวกเราอย่างแน่นอน!”
“และระหว่างนั้น พวกเราจำเป็นต้องจัดการรอยแยกมิติระดับสีดำที่หลุดออกจากการควบคุมไว้ให้ได้เสียก่อน ห้ามให้มีสัตว์อสูรภายในหลุดออกมาภายนอกได้! ไม่งั้นแล้วพวกมันจะกลายเป็นปรมาณูลูกใหญ่ที่พร้อมจะสร้างความเสียหายแก่ฐานจินหลิง!”
ได้ยินเช่นนั้น
ทุกคนในที่ประชุมก็พยักหน้าอย่างพร้อมเพรียงกันโดยไม่ได้นัดหมาย
“ข้าเห็นด้วยว่าต้องจัดการรอยแยกมิตินั่น แต่พวกเราจะจัดการกันยังไงล่ะ?”
กู่ชางอดไม่ได้ที่จะถาม
แทบจะทันทีที่คำถามของเขาหลุดออกมา บรรพบุรุษตระกูลโจวก็พูดขึ้น “หลังจากที่ได้ปรึกษากับท่านเจียงเวยเฉิน พวกเราตัดสินใจที่จะให้เขาสร้างค่ายกลยักษ์ที่ด้านนอกบริเวณที่เกิดรอยแยกมิติ ทั้งนี้ก็เพื่อที่จะใช้จับพวกสัตว์อสูรรวมถึงศิษย์สำนักหมื่นอสูรที่อยู่ภายในด้วย เมื่อไรที่ค่ายกลทำงานสมบูรณ์ พวกเราค่อยส่งคนเข้าไปจัดการที่ด้านในนั้น!”
“คิดจะผนึกรอยแยกมิติระดับสีดำเลยงั้นเหรอ? สิ่งนี้… จะทำได้จริง ๆ หรือ?”
หมัวหยงอันประหลาดใจ
ฉู่โม่วเองก็รู้สึกประหลาดใจเช่นเดียวกัน
การผนึกรอยแยกมิตินั้นไม่ใช่เรื่องแปลกใหม่
แต่ประเด็นมันอยู่ที่ภายในรอยแยกมิตินี้มีสัตว์อสูรระดับ 6 อยู่มากมาย แถมยังมีศิษย์สำนักหมื่นอสูรอยู่อีก
ยิ่งไปกว่านั้น…
มันต้องเป็นค่ายกลเวทที่ใหญ่ขนาดไหนกันถึงจะดักจับสัตว์อสูรระดับ 6 ได้มากขนาดนั้น?!
ไหนจะการที่สัตว์อสูรเ
