ช่วยรับมือสัตว์อสูรเหล่านั้น อย่าให้มันทำลายการสร้างค่ายกลของข้าได้!”
“ไม่มีปัญหา!”
“พวกเราจะรับหน้าที่จุดนี้เอง!”
“ได้โปรดอย่ากังวลเลย ท่านจ้าวยุทธ์เจียง เรื่องนี้ปล่อยเป็นหน้าที่ของพวกเราเอง!”
กลุ่มของจ้าวยุทธ์พูดรับคำ
“เยี่ยมยอดมาก”
เจียงเวยเฉินพยักหน้า “ข้าอาจจะต้องใช้เวลาราว ๆ หนึ่งวันเพื่อสร้างค่ายกลขนาดใหญ่ ส่วนเรื่องทรัพยากรต่าง ๆ ข้าได้เตรียมไว้หมดแล้ว… มันไม่น่าจะเกินไปกว่าเวลาที่ข้าตั้งไว้ ถ้ายังไงข้าจะไปเริ่มสร้างค่ายกลเลยเพื่อลดโอกาสที่จะเกิดเหตุการณ์ที่ร้ายแรงกว่านี้!”
ทุกคนเห็นด้วยพร้อมเพรียงกัน
ภายหลังจากที่ได้พูดคุยนัดแนะกันเสร็จแล้ว เหล่าจ้าวยุทธ์มากมายก็พากันทะยานออกจากฐานไปก่อน
พวกเขามุ่งหน้าไปยังรอยแยกมิติให้เร็วที่สุดเพื่อจัดการสถานที่
กลุ่มของนายพลเมืองที่เหลือก็พากันบินตามออกไปด้วย เพื่อคอยช่วยเหลือจ้าวยุทธ์
ระหว่างทาง…
กู่ชางก็ขยับเข้ามาใกล้ฉู่โม่วและกระซิบเบา ๆ “คุณฉู่โม่วครับ ท่านน่ะแข็งแกร่งมาก ๆ แล้วในตอนนี้ ในภายภาคหน้าที่พวกเราต้องเข้าปะทะกับสัตว์อสูร หากไม่เกินกำลัง ฝากดูแลฉันอีกทีนะครับ”
ได้ยินแบบนั้น
ฉู่โม่วก็เหลือบมองกู่ชางแล้วพยักหน้าให้
แม้ฉู่โม่วจะไม่ได้พูดอะไร แต่เพียงแค่อีกฝ่ายพยักหน้า กู่ชางก็โล่งใจขึ้นมาแล้ว
ถึงแม้ว่าเขาจะเป็นจ้าวยุทธ์มากว่ายี่สิบปีแล้ว แต่เพราะบาดเจ็บหนักจากการต่อสู้กับสำนักหมื่นอสูรเมื่อครั้งก่อน มันรุนแรงขนาดที่ทำให้รากฐ
