3 ปีและการพัฒนายังไม่สิ้นสุด เขาจึงยังฝึกวรยุทธ์ไม่ได้ในตอนนี้
เขาจึงแนะนำให้ทั้งสองอาศัยอยู่ที่ตำหนักลับแห่งสวรรค์ไปก่อน
ทั้งสองพยักหน้าตอบตกลง
หลังจากนั้น
ฉู่โม่วพูดคุยกับจุยเฟิงอีกเล็กน้อยแล้วจึงโบกมือให้ จากนั้นจุยเฟิงก็พาสองพี่น้องหลี่โย่วเวยกับหลี่เสวียนจีออกไป
หลังจากที่พวกเขาจากไป ฉู่โม่วก็ถอนหายใจด้วยความโล่งอก
‘พรสวรรค์วิชากระบี่มากพอแล้ว ต่อจากนี้ก็จะฝึกได้อย่างสบายใจ!’
‘เพราะช่วงนี้ร่างกายของฉันถูกบ่มเพาะทุกวัน พลังกายของฉันเลยมากถึง 12,000 ช้างสารแล้ว!’
‘ยังอีกไกลกว่าจะไปถึงขั้นนายพลเมืองระดับสูงสุด!’
‘ต่อไป สิ่งที่สำคัญที่สุดคือพัฒนาพลังกาย!’
‘อีกอย่างก็คือ…’
‘คัมภีร์มังกรคชสารอมตะ!’
ตั้งแต่ได้รับคัมภีร์มังกรคชสารอมตะมา ฉู่โม่วก็ทำลายขีดจำกัดร่างกายสุดขีดเป็นครั้งแรก
ถ้าเขาเข้าไปสู่ระดับต่อไป พลังของเขาจะเพิ่มขึ้นกว่าสามร้อยเท่า
เป็นการเปลี่ยนแปลงของพลังที่สะท้านโลก!
เมื่อตัดสินใจได้แล้ว
ฉู่โม่วก็มองหาห้องเงียบและเริ่มฝึกฝน
ข้างในห้องเงียบ
ฉู่โม่วหยิบเลือดสัตว์อสูรระดับ 6 ที่ได้จากเหยี่ยวกระบี่เหินเวหาออกมาและจิบเข้าไป เขาสัมผัสได้ถึงพลังงานรุนแรงที่พรั่งพรูเข้าไปในร่างกาย
ยิ่งเวลาผ่านไป
พลังของเขาค่อย ๆ เพิ่มขึ้นทีละน้อย ๆ
…
เวลาผ่านไป
หลี่โย่วเวยก็อายุครบ 15 ปีและสามารถเริ่มฝึกฝนได้แล้ว ฉู่โม่วจึงออกจากห้องไปสอนกระบวนท่าฝึกอณูแห่งชีวิตให้เธอ
พรสวรรค์ของเธอช่างน่าอัศ
