าวสั่นขึ้นมา
ขณะเดียวกัน
ปฐมวิญญาณภายในกายก็เริ่มสั่นขึ้นมาพร้อมกับกายหยาบ ในยามที่กำลังฝึกกระบี่เช่นนี้ ฉู่โม่วรู้สึกได้ถึงท่วงทำนองของโลกและสวรรค์ที่สอดประสานกันจนน่าอัศจรรย์
ภายใต้ความรู้สึกเช่นนี้ ร่างกายของฉู่โม่วเริ่มเกิดการเปลี่ยนแปลง ราวกับว่าร่างของเขาไม่ใช่ร่างกายของมนุษย์อีกต่อไป แต่กลายเป็นกระบี่ศักดิ์สิทธิ์ไปแล้ว!
มนุษย์ที่กลายเป็นกระบี่และกระบี่ที่กลายเป็นมนุษย์!
ในชั่วพริบตา ฉู่โม่วได้ก้าวเข้ามาในสภาวะอันน่าวิเศษและรวมเข้าเป็นหนึ่งเดียวกับกระบี่เรียบร้อยแล้ว
สิ่งนี้ไม่อาจตีความได้
ในตอนต้น ทักษะวิชากระบี่ของฉู่โม่วค่อนข้างจะมีกฎ มีวิธีการต่าง ๆ เยอะแยะไปหมด แต่เมื่อผ่านช่วงที่ทุกอย่างยุ่งเหยิงมาได้จนหมด เขาก็รู้สึกว่าวิชากระบี่ของเขาไม่ได้มีหลักการอะไรเลย
ทุกอย่างเปรียบเสมือนการฟาดฟันไปด้านหน้าทั้งนั้น
หากอยากจะใช้แขนซ้ายฟันก็ใช้แขนซ้าย หากอยากจะใช้แขนขวาฟันก็ใช้แขนขวา
หากอยากจะโจมตีก็อย่าลังเล
ทุกสิ่งเป็นไปตามที่ต้องการ อย่างที่ใจอยากจะทำ
เมื่อการฝึกคงที่…
กระบี่ที่อยู่ในมือมันก็หายไปจากสายตา!
ไม่ใช่!
ไม่ใช่แค่มองไม่เห็น แต่ในความเป็นจริง สิ่งนี้กลับหายไปเลย!
หากคนนอกเข้ามาเห็น
พวกเขาจะต้องตกใจแน่ ๆ ว่าฉู่โม่วที่เหมือนกำลังฟาดฟันกระบี่อยู่นั้น ในมือเขากลับไม่มีกระบี่อยู่เลย
ทุกอย่างเหมือนหายไปกลายเป็นอากาศ
ตัวตนของกระบี่ได้หายไปจากเขาแล้ว
แต่ด้วยการฝึกฝนอย่างต่อเนื่
