ฟ้าถล่มแผ่นดินเลยทีเดียว!
และด้วยความเข้าใจที่อยากจะทำอะไรก็ได้ ถึงแม้ว่าสิ่งนี้จะไม่ได้ทำให้เขาแข็งแกร่งขึ้น แต่ทำให้พอจะเห็นหนทางที่จะก้าวไปสู่เต๋าแห่งกระบี่ได้!
ในมุมมองของฉู่โม่ว ครั้งนี้เขาได้อะไรต่อมิอะไรมามากจริง ๆ!
เมื่อสติกลับคืนมา
ฉู่โม่วหยิบเอาของเหลวแก่นแท้แห่งไผ่กระบี่ดาราสวรรค์ที่เหลือออกมาหมายจะดื่มให้หมด ทว่าหลังจากดื่มไปหนึ่งอึกแล้ว เขาก็พบว่าทักษะกระบี่ระดับดาราลับฟ้าไม่สามารถพัฒนาได้อีกต่อไปแล้วด้วยผลของของเหลวแก่นแท้นี่
เมื่อรับรู้ว่าไม่สามารถใช้ของเหลวจากไผ่กระบี่ดาราสวรรค์ได้อีกต่อไป
เขาก็เก็บของเหลวที่เหลือกลับเข้ามิติพกพาดังเดิม
ยามที่หันกลับมาดูเวลา เขาก็พบว่าเขาออกจากฐานมานานมากแล้ว
ดังนั้นฉู่โม่วจึงวางแผนที่จะกลับไป
ในส่วนของการเข้าใจเจตจำนงแห่งกระบี่
หลังจากที่บรรลุได้ถึง 70% แล้ว ความเร็วในการทำความเข้าใจมันก็ลดลงไปอีก
ต่อให้ดึงดันฝึกฝนทำความเข้าใจต่อไป ค่ำคืนนี้ก็คงไม่ได้อะไรที่คุ้มค่านัก
“ช่างเถอะ”
“กลับไปก่อนแล้วกัน”
สรุปได้เช่นนั้น ฉู่โม่วก็เดินออกจากโพรงหลบภัยที่เขาสร้าง ทันทีที่ได้ยืดตัว ร่างกายของเขากลายเป็นลำแสงและพุ่งขึ้นฟ้าไป
และเพียงแค่เขาจากไป
จากป่าที่เคยเงียบสงบก็เกิดสายลมพัดหวนขึ้นมาทันที
ทันใดนั้นเอง
มันก็เกิดเสียง ‘ฟิ้ว’
ตามด้วยเสียงสิ่งของล้มระเนระนาด
ต้นไม้ใหญ่ถูกโค่นลง
แต่นั่นยังไม่จบ…
ด้วยเสียงระเบิดที่ดังมาหลังจากที่ต้นไม้ใหญ่ล้มลง
