ะบี่ของฉู่โม่วผ่าฟ้าเป็นเสี่ยง ๆ ไปแล้ว รอยผ่าสีแดงฉานปรากฏให้เห็นตามรัศมีของกระบี่ที่แผ่ไปถึง
คลื่นกระบี่รุนแรงถูกปล่อยออกไปเป็นแนวยาวใส่ป่าไผ่กระบี่ดาราสวรรค์
ต้นไผ่เหล่านั้นขาดล้มลงอย่างง่ายดายเสมือนว่าทำมาจากกระดาษและกองอยู่กับพื้น
แต่ก่อนที่มันจะได้ตกพื้น มิติพกพาของฉู่โม่วก็ดูดต้นไผ่เหล่านี้เข้าไปได้หมด
และในทันที
ไม่ต้องลังเลอะไรทั้งสิ้น ฉู่โม่วจัดการเทเลพอร์ตตนเองออกไปจากจุดนี้อย่างรวดเร็ว
เหตุผลที่ว่าทำไมถึงไม่ใช้พลังของธาตุมืดในการหลบหนีและซ่อนตัว ก็เพราะว่ามันจะช้าเกินไปน่ะสิ!
เมื่อจระเข้โลหิตคลั่งตนนี้เกรี้ยวกราดขึ้นมาแล้ว ผนวกกับการที่เขาอยู่ในระยะโจมตีของมันด้วย การหลบหนีถือเป็นอะไรที่ยากที่สุด!
“กรรรร!!”
จระเข้โลหิตคลั่งรับรู้ได้ถึงกลิ่นของอณูแห่งชีวิตที่ฟุ้งกระจายขึ้นมา
และครั้งนี้มันรุนแรงกว่าครั้งก่อน
ไม่ว่าจะด้วยความแปรผันหรือความหนาแน่นราวกับว่ามีภูเขาไฟที่ระเบิดเอาอณูแห่งชีวิตออกมา แล้วด้วยสิ่งนี้ทำให้มันมั่นใจสุด ๆ แล้วว่า มีสิ่งมีชีวิตอื่นอีกอยู่ในบริเวณนี้!
แทบจะเป็นจังหวะเดียวกัน
มันเหลือบไปเห็นต้นไผ่กระบี่ดาราสวรรค์ที่มันเฝ้าปกป้อง
ที่แต่เดิมเป็นป่าไผ่หนาทึบ ทว่าปัจจุบันกลับกลายเป็นเพียงป่าไผ่ที่ถูกถางเตียนไปแล้ว!
ปราศจากการครุ่นคิด ดวงตาของจระเข้โลหิตคลั่งกลายเป็นสีแดงสดในทันที!
ต้นไผ่กระบี่ดาราสวรรค์เหล่านี้คือสิ่งที่มันเฝ้าปกป้องมาอย่างยาวนาน ไม่ว่าสิ่ง
