่านเผอิญเก็บหินก้อนนี้ได้แล้วเห็นว่ามันสวยดีก็เลยเอามันมาตีโพยตีพายว่าเป็นสมบัติงั้นเหรอ?”
“ท่านจ้าวยุทธ์ซงหยวน หรือเพราะท่านเอาเงินทั้งหมดไปซื้อคัมภีร์กระบวนท่าระดับทองนั่นก็เลยคิดจะเอาหินไร้ค่านี่มาขายคืนทุนงั้นสินะ?”
“ท่านกลายเป็นตาแก่ลวงโลกไปแล้วนะ!”
เมื่อฟังคำดูถูกที่มาจากรอบด้าน จ้าวยุทธ์ซงหยวนก็อดไม่ได้ที่จะยิ้มแห้ง ๆ
แผ่นหินที่ตกเป็นคำครหาจากคนอื่น ๆ นั้นเป็นแผ่นหินขนาดใหญ่ที่เขาได้มาจากเขตแดนลับ
ในตอนแรก ซงหยวนเข้าใจว่าสิ่งนี้น่าจะเป็นสมบัติสวรรค์และโลกสักชิ้นหนึ่ง เขาเลยนำมันกลับมาด้วยเมื่อครั้งนั้น
ทว่าภายหลังจากที่ได้ตรวจสอบอย่างละเอียดแล้ว เขาก็พบว่าแผ่นหินนี้ไม่มีอะไรพิเศษเลย
สิ่งเดียวที่ทำให้มันดูผิดไปจากหินทั่วไปนั่นก็คือ มันแข็งมาก ๆ!
ไม่ว่าจะใช้วิธีไหนก็ไม่สามารถทำความเสียหายกับหินก้อนนี้ได้เลย
เพราะงั้นเขาจึงทำได้เพียงเก็บมันไว้ในกระเป๋าเก็บของให้เป็นอาหารฝุ่นไปเท่านั้น
และในตอนนี้
การที่ต้องซื้อกระบวนท่าระดับทอง มันทำเอาเขาใช้หินปฐมกาลแทบจะหมดตัว เพราะงั้นจึงเลือกที่จะหาสมบัติที่ไม่จำเป็นกับเขาออกมาเพื่อที่จะขาย
ท่ามกลางสมบัติทั้งหมด… ก็มีไอ้แผ่นหินเนี่ยแหละที่ไม่จำเป็น!
แต่ถึงจะคิดเช่นนั้น
ยามที่นำมันมาวางขาย เขายังรู้สึกเสียดายที่ตนไม่สามารถหาข้อมูลอะไรเกี่ยวกับสิ่งนี้ได้เลย เพราะงั้นถึงได้ตั้งราคามันไว้สูงลิ่ว
หากไม่แลกด้วยหินปฐมกาลหมื่นล้านก้อน
ก็ต้องแลกด้วย
