ลับเมฆาคราม ฉู่โม่วได้สมบัติและของมีค่ามามากมาย แถมยังได้สมบัติอีกส่วนหนึ่งรวม ๆ แล้วกว่าหนึ่งแสนหินปฐมกาลจากการทำลายตระกูลสวี่ เรียกได้ว่าสิ่งที่เขายังขาดอยู่ในตอนนี้ ก็มีเพียงสมบัติบรรพกาลที่อุดมไปด้วยพลังแห่งโลกและสวรรค์เท่านั้น!
คิดได้เช่นนั้น
เขาก็รื้อหาสิ่งของจากในมิติพกพา ก่อนจะได้ของสายธารจิตวิญญาณมา ด้วยสิ่งนี้เองมันน่าจะช่วยส่งผลให้การฝึกฝนเห็นผลเร็วขึ้นอีก ดังนั้นแล้ว เขาจึงดื่มมันลงไปอย่างไม่ลังเล
จากนั้นก็กลืนยาเม็ดสีม่วงทองตามลงไป
ชั่วพริบตา
ฉู่โม่วรู้สึกได้ถึงพลังงานบริสุทธิ์มาก ๆ ที่แตกออกมาจากตัวยาใน ครั้งนี้มันรู้สึกได้เร็วกว่าเดิม เพียงไม่นานพลังงานเหล่านั้นก็กระจายไปทั่วร่างกายของเขาแล้ว ซึ่งสิ่งนี้ทำให้ฉู่โม่วค่อนข้างพึงพอใจมาก ๆ เลย
เขาหลับตาลงและปล่อยให้พลังของยานั้นขัดเกลาตัวเขาไปเงียบ ๆ
เวลาก้าวผ่านไปช้า ๆ
ในวันนี้
ระหว่างที่ฉู่โม่วกำลังอยู่ในช่วงฝึกฝน เขาก็สัมผัสได้ถึงอะไรบางอย่าง จนอดไม่ได้ที่จะลืมตาตื่น
เกือบจะทันทีทันใด
เสียงที่เปี่ยมด้วยความเคารพก็ดังขึ้นจากด้านนอก “ประมุขฉู่ ผมช่ายเฟิง มาเพื่อขอพบครับ ”
“เข้ามาได้เลย”
ฉู่โม่วพูดตอบเสียงนิ่ง
ไม่นานนัก ช่ายเฟิงก็เดินเข้ามาแล้วโค้งคำนับให้ฉู่โม่ว
“มีปัญหาอะไรหรือเปล่า?”
ฉู่โม่วชิงถามก่อน
“ประมุขฉู่ ก่อนหน้านี้ท่านให้ผมนำสมบัติของตระกูลสวี่ครึ่งหนึ่งไปขาย ตอนนี้การขายและส่งของต่าง ๆ ถูกดำเนินการจนเสร็จเรี
