มาจาง ๆ พร้อมกับร่องรอยประวัติศาสตร์อันยาวนานที่คล้ายเลือนรางลง
“ข้างในเหมือนจะเป็นโบราณสถาน ทำไมตระกูลสวี่ถึงปิดผนึกไว้”
ชายหนุ่มประหลาดใจ
เมื่อได้ลองคิดทบทวน เขาจึงตัดสินใจเดินสำรวจ
แม้ว่าแนวป้องกันจะดูแข็งแกร่ง แต่ด้วยพลังของฉู่โม่ว เขาทลายมันลงได้อย่างง่ายดาย
จากนั้นก้าวเข้าไปข้างใน
อาคารนี้ไม่มีประตู ดังนั้นจึงสามารถมองทะลุด้านในได้ชัดเจน เบื้องหน้านั้นคือลานกว้างที่ถูกปูด้วยหินชนวนสีน้ำเงิน
ด้านซ้ายและขวาของทางเข้าปรากฏสิงโตหินสองตัวกำลังยืนอ้าปากกว้างคล้ายจะส่งเสียงคำรามสู่ผืนฟ้า
ฉู่โม่วมองพวกมันอย่างระแวดระวังและค่อย ๆ เดินเข้าไปในลานนั้น
ขณะเดียวกันนั้นเอง เขารู้สึกถึงแรงกดดันมหาศาลที่พุ่งตรงเข้ามา ราวกับมันขวางกั้นไม่ให้เขาผ่านเข้าไปได้
ทันใดนั้น แสงสีเหลืองก็ปรากฏขึ้นเหนือสิงโตหินทั้งสองตัว
เพียงพริบตา คมกระบี่ที่ไม่อาจมองเห็นได้ก็ทะยานออกมาจากแสงสีเหลืองนั่น ก่อนจะเจาะเข้าไปยังเส้นลมปราณของเขาทันที
“นี่มัน…”
“การโจมตีทางวิญญาณ!”
ฉู่โม่วรู้ได้ในทันที
ถึงอย่างนั้น เขาไม่ได้รู้สึกหวาดหวั่น ชายหนุ่มหลับตาลงและจมดิ่งลงไปในแดนม่วง
ฟึบ!
คมกระบี่ซัดลงยังจุดจื่อฝู่อีกครั้งหนึ่ง และเฉือนปฐมวิญญาณของเขา หากมันกลับไม่ได้ก่อความเสียหายใด ๆ และเลือนหายไปในชั่วพริบตา
เนื่องจากฉู่โม่วนำหัวเชื้อปฐมวิญญาณควบรวมกับปฐมวิญญาณไว้ การโจมตีทางจิตวิญญาณทั่วไปจึงไร้ผลสำหรับเขา
การโจมตีของสิงโตหิ
