นสี่ตระกูลใหญ่ของฐานจินหลิงที่มีพลังมหาศาล การจะจัดการพวกมันจึงยากแสนเข็ญ”
“จริงอยู่ที่ผมมีความสามารถ แต่ไม่กี่ปีมานี้ผมก็เพียงเอาแต่ต่อสู้กับสัตว์อสูรในป่า ตลอดแปดปีที่ผ่าน ผมเข้าใกล้จุดสูงสุดของพลังขึ้นมาก อีกเพียงก้าวเดียวก็จะถึงขั้นจ้าวยุทธ์… แต่ว่ามันไม่ง่ายเลยแม้แต่น้อย!”
“ผมคิดว่าถ้าต้องการจะเห็นตระกูลสวี่สายหลักย่อยยับ ผมก็ต้องแก้แค้น ผมกลัวเหลือเกินว่าจะต้องทนอยู่เพื่อนับวันที่ไม่มีทางมาถึง!”
“ใครจะรู้เล่า…”
“ในตอนที่สิ้นหวังที่สุด จู่ ๆ ก็ได้ยินว่าตระกูลสวี่สายหลักพินาศแล้ว!”
เมื่อพูดถึงตรงนี้ดวงตาของเขาก็เริ่มมีประกายสดใส ก่อนจะเริ่มพึมพำออกมา “ฆ่าสวี่หล่างด้วยกระบี่ต่อหน้ากลุ่มคนทั้งหลาย จากนั้นก็ทำลายคฤหาสน์ตระกูลสวี่ ตัดหัวพวกบรรพบุรุษ และกวาดล้างพวกมันทั้งตระกูล!”
“นี่คือสิ่งที่ผมเฝ้าคิดมาเสมอ ในที่สุดคุณก็ทำ ท่านฉู่ผู้ยิ่งใหญ่! มีเพียงสวรรค์ที่รู้ว่าผมยินดีแค่ไหนที่ได้รู้ ยากนักที่ผมจะหยุดฝึกวิชาและออกไปเมาหัวราน้ำเพื่อดื่มด่ำกับความสำเร็จ!”
รอยยิ้มปรากฏขึ้นที่มุมปากของเขา
ไม่นานสวี่ชวนก็ส่ายหน้าและถอนใจเบา ๆ “ตลอดชีวิตของผมนับแต่ที่ครอบครัวล่มสลาย เป้าหมายในการมีชีวิตอยู่ก็เพื่อแก้แค้นเท่านั้น ตอนนี้คุณฉู่ช่วยให้ผมแก้แค้นได้สำเร็จ คุณคือผู้มีพระคุณของสวี่ชวนผู้นี้!”
“นี่เป็นเหตุผลที่เมื่อผมรู้ว่าคุณกำลังตามหาผู้ปลุกพลัง ผมจึงรีบมาทันที ผมเพียงต้องการจะรับใช้คุณและท
