่วเอ่ยอย่างมีความสุข “ฉันเพิ่งจะสร้างตำหนักลับแห่งสวรรค์ขึ้นมา หลายสิ่งหลายอย่างยังคงไม่เข้าที่เข้าทางมากนัก คุณสามารถฝึกฝนที่สำนักงานใหญ่ไปก่อน พออะไร ๆ เข้ารูปเข้ารอยแล้ว คุณก็สามารถเลือกสิ่งที่จะทำได้ตามต้องการ!”
“รับทราบครับ”
สวี่ชวนพยักหน้า
หลังจากนั้น ทั้งสองก็สนทนากันอยู่ครู่หนึ่ง ไม่นานจากนั้นมีผู้ปลุกพลังผู้หนึ่งเข้ามารายงานว่านายพลเมืองคนอื่น ๆ ได้ทราบข่าวและต้องการที่จะพบฉู่โม่ว
สวี่ชวนรู้ดีว่าอีกฝ่ายยังมีสิ่งที่ต้องทำ ดังนั้นเขาจึงเลือกจะขอตัวออกมา
ขณะที่กำลังเดินออกจากห้องโถง
เสียงของฉู่โม่วดังขึ้นที่ด้านหลัง
“ท่านผู้อาวุโสสวี่…”
“แม้ว่าคุณจะเข้ามาอยู่ในตำหนักลับแห่งสวรรค์ด้วยความจริงใจ แต่นั่นก็เป็นไปเพื่อการตอบแทนกันเท่านั้น”
“หากในอนาคตคุณไม่อยากอยู่ที่นี่แล้ว ก็สามารถไปได้ทุกเมื่อ!”
ร่างของสวี่ชวนผละไปเล็กน้อย
เขาหันกลับไปและคำนับฉู่โม่วด้วยท่าทางสงบอีกครั้ง
ในห้วงเวลานั้น ไม่อาจมีคำพูดใดจะเป็นคำตอบ
อย่างไรความตั้งใจของเขาก็ไม่มีทางผิดเพี้ยน
…
สองชั่วโมงต่อมา
ชายหนุ่มได้พบกับผู้ปลุกพลังอีกสี่คน
หนึ่งในนั้นมีชื่อเสียงในทางไม่ดี เขาจึงได้ปฏิเสธไปอย่างสุภาพ ในขณะที่อีกคนคล้ายจะมีปัญหาเล็กน้อยซึ่งเขาก็ปฏิเสธไปเช่นกัน และยังมีอีกสองคนที่ฉู่โม่วรับเอาไว้
ทั้งคู่เป็นผู้ชายและผู้หญิง
ฝ่ายชายมีชื่อว่าหวังจ่าน เขาดูมีอายุ รูปร่างภายนอกเหมือนชายชรา
ส่วนฝ่ายหญิงชื่อว่าเฝิงลี่
