ียกได้ว่า…
สำหรับจุยเฟิงแล้ว สถานที่แห่งนี้คือสรวงสวรรค์แห่งการฝึกยุทธ์
ไม่สิ!
มันมากกว่าสรวงสวรรค์!
เรียกว่าดินแดนศักดิ์สิทธิ์แห่งวิทยายุทธ์ก็คงไม่เกินไปหรอก!
เพราะแบบนี้
จะไม่ให้มีผู้ปลุกพลังมากมายปรารถนาจะเข้าตำหนักลับแห่งสวรรค์ได้ยังไง?!
“ทั้งหมดนี่… คือของขวัญจากประมุขฉู่!”
เดือนนี้
ทุกครั้งที่จุยเฟิงตื่นขึ้นมาจากการฝึกยุทธ์ เขาก็อดคิดเรื่องนี้ไม่ได้
ความเคารพและซื่อสัตย์ต่อฉู่โม่วในหัวใจของเขาเพิ่มขึ้นทุก ๆ วัน!
และนี่ไม่ใช่การกล่าวเกินจริงแม้แต่น้อย
หากความซื่อสัตย์ของจุยเฟิงวัดระดับได้ มันจะต้องระเบิดทะลุหลอดอย่างแน่นอน!
“เยี่ยมมาก”
ฉู่โม่วกล่าวตอบ
หลังจากที่ได้รับคำชม จุยเฟิงก็ดีใจ แต่แล้วก็เหมือนจะนึกบางสิ่งได้จึงรีบพูดเสริม “ประมุขฉู่ ในหมู่ผู้ปลุกพลังที่เข้าร่วมจำหนักลับแห่งสวรรค์มีคนจำนวนหนึ่งอยู่ในขั้นนายพลเมือง เพราะพวกเขาแข็งแกร่งมากก็เลยไม่รู้ว่าควรจะรับดีหรือไม่ ตอนนี้จึงยังไม่ประกาศผลเพื่อรอประมุขฉู่ออกความเห็นก่อนที่จะตัดสินใจ…”
เมื่อพูดจบ เขาก็รีบโค้งคำนับและกล่าวขอโทษทันที
“นี่เป็นการตัดสินใจนอกบังคับบัญชา ขอให้ประมุขฉู่ลงโทษผมได้เลย!”
เมื่อได้ยินดังนั้น ฉู่โม่วก็ยิ้มและเอ่ยถาม “นายทำอะไรผิดล่ะ?”
นอกจากจุยเฟิงจะบริหารจัดการทั่วทั้งตำหนักลับแห่งสวรรค์ได้ภายในเวลาไม่นานแล้ว ศิษย์ที่เขารับเข้ามายังค่อนข้างเป็นไปตามที่เขาคาดหวังครบทุกด้านอีกด้วย เรียกได้ว่าจุยเฟิง
