ก็มองว่าบรรพบุรุษตระกูลคนนี้มีพลังเกินหยั่งถึง เป็นผู้ที่เฝ้ามองทั้งโลกและสยบซึ่งปัญหาต่าง ๆ นานาได้ แต่กลับต้องมีจุดจบชีวิตเช่นนี้งั้นหรือ!?
ทุกคนต่างมองไปยังร่างไร้วิญญาณของบรรพบุรุษตระกูลสวี่ที่นอนอยู่บนพื้น สลับกับมองไปยังฉู่โม่วที่ยืนอยู่เบื้องหน้าศพของชายชรา
มือที่กำด้ามกระบี่ของเขาค่อย ๆ ผ่อนคลายลงหลังจากเก็บกระบี่คืนฝักไปแล้ว
ความรู้สึกหนาวเย็นแผ่ตัวกว้างและกัดกินหัวใจทุกคน และมันทำให้พวกเขาสั่นเทาขึ้นมา
คำพูดที่ไร้ซึ่งความหวาดกลัวใด ๆ ที่ออกมาจากปากฉู่โม่ว ทำให้ทุกสายตาต่างไม่กล้าหลบไปไหน
“จากวันนี้เป็นต้นไป…”
ฉู่โม่วยังคงยืนนิ่งเอามือไพล่หลังอยู่ที่เดิม สายตากวาดมองผู้เฝ้ามองทุกคน “…จะไม่มีตระกูลสวี่อยู่บนโลกใบนี้อีก!”
แม้จะเป็นเสียงที่ไม่ได้ดังมากนัก
แต่ทุกคนกลับได้ยินคำประกาศิตนั้นก้อง ทำให้ทุกคนต้องจดจำไว้ให้มั่น
พวกเขาเงียบสงัด
ภายในฐานจินหลิงแห่งนี้ ทุกคนได้ยินเสียงนี้ชัดเจน
“ตระกูลกู่จะยอมอยู่ภายใต้การชี้นำของคุณฉู่โม่วผู้ยิ่งใหญ่ครับ!”
“ตระกูลเสิ่นจะยอมอยู่ภายใต้การชี้นำของคุณฉู่โม่วผู้ยิ่งใหญ่ครับ!”
“ตระกูลโจวเองก็ยินยอมที่จะอยู่ภายใต้การชี้นำของคุณฉู่โม่วผู้ยิ่งใหญ่เช่นกันครับ!”
สี่ตระกูลหลักแห่งฐานจินหลิงที่ตอนนี้เหลือเพียงสามตระกูลหลังจากที่สูญเสียตระกูลสวี่ไปแล้ว ต่างปฏิญาณตนออกมาพร้อม ๆ กันเพื่อแสดงทัศนคติต่อผู้ยิ่งใหญ่คนใหม่
พูดออกไปเช่นนั้นแล้ว…
พวกเขาก็สั่
