่ตัวใหญ่ขึ้นตัวหนึ่ง
ยังไงเสีย ผู้ที่อยู่ในขั้นจ้าวยุทธ์มากว่าสิบปีย่อมต้องมีพลังเหนือกว่าสวี่หล่างในแบบที่เทียบกันไม่ได้อยู่แล้ว
หากต้องการจะกำจัดสวี่หล่างจริง ๆ เพียงแค่ขยับตัวนิดหน่อยอีกฝ่ายก็ตายได้สบาย ๆ
ดังนั้น สำหรับเขา ถึงแม้ฉู่โม่วจะสามารถสังหารสวี่หล่างได้ แต่มันก็เพียงแค่เพราะฉู่โม่วมีความสามารถที่สูง หรือไม่ก็อาจจะได้โอกาสพลิกผันพอดี สวี่หล่างจึงถูกสังหารทั้ง ๆ ที่เพิ่งขยับขึ้นเป็นจ้าวยุทธ์ได้
สิ่งนี้ไม่มีความหมายอะไรทั้งนั้น
ฉู่โม่วไม่มีคุณสมบัติอะไรเลยที่จะรับมือเขาได้!
ทว่าถึงจะพูดเช่นนั้น แต่บรรพบุรุษตระกูลสวี่คนนี้ ไม่ว่าศัตรูจะเป็นใคร เขาก็ไม่เคยอ่อนข้อให้อยู่แล้ว เฉกเช่นนกเหยี่ยวที่มุ่งมั่นเวลาจับกระต่ายนั่นแหละ
ด้วยเหตุนี้เอง เขาจึงกระตุ้นอณูแห่งชีวิตและเลือดภายในกายให้ร้อนระอุ จากนั้นก็ปล่อยพลังหมัดออกไป ด้วยพลังอันมหาศาลที่ไม่อาจจะมีใครหยุดได้นี้เอง มันเข้าปะทะกับคลื่นกระบี่ของฉู่โม่วจัง ๆ!
ภายใต้การคาดเดาของเขา
สองกระบวนท่าที่รุนแรงสร้างบาดแผลให้มิติบนท้องฟ้าไว้หลายแห่งอย่างไม่ต้องสงสัย
และที่อีกฝั่งหนึ่ง ฉู่โม่วเองก็ได้รับบาดเจ็บจากการโจมตีของเขาดังที่คาดไว้ด้วย!
ทว่า…
เมื่อเห็นเช่นนั้น รอยยิ้มบนใบหน้าของชายชรากลับหายไปในทันที
นั่นเพราะ…
คลื่นกระบี่ของฉู่โม่วยังไม่สลายไป! การปะทะกันเมื่อครู่ถูกทำลายลงไปก็จริง แต่นั่นจะเรียกว่าถูกทำลายก็ไม่เชิงว่าใช่… คลื่นกระ
