บทที่ 126 สวี่หล่างออกโรง และกำจัดจ้าวยุทธ์ด้วยกระบี่เดียว!
“ฉู่โม่ว คราวนี้แกตายแน่!”
ภายหลังจากที่สวี่หล่างลั่นวาจา สวี่เจินก็มีความสุขเป็นอย่างมาก เขาอดไม่ได้ที่จะหัวเราะออกมาเสียงดัง
อันที่จริงก็มีเหตุผลของมันเองอยู่
แม้ว่าสวี่เจินจะไม่รู้ว่าแท้จริงแล้วลูกชายของเขาตายด้วยน้ำมือของฉู่โม่วหรือไม่ เขาไม่ได้มีแรงอาฆาตอะไรกับฉู่โม่วมากขนาดนั้น
แต่เพราะ…
เพราะลูกชายของเขา สวี่เถียนหายสาบสูญไปในเขตแดนลับ เขาไม่สามารถรู้ได้เลยว่าผู้เป็นบุตรชายจะเป็นหรือตาย หรือถ้าตายแล้วใครเป็นคนฆ่า สิ่งเดียวที่รู้คือสวี่เถียนหายไปอย่างสูญเปล่าเท่านั้น
และฉู่โม่ว…
เป็นเพียงคนเดียวที่ดูจะเอี่ยวกับการตายครั้งนี้ ดังนั้นไม่ว่าอีกฝ่ายจะเป็นคนฆ่าสวี่เถียนจริง ๆ หรือไม่ แต่สวี่เจินก็อยากให้ฉู่โม่วตาย!
ทั้งนี้นี่เป็นหนทางเดียวที่ได้ล้างแค้นให้ลูกชายตนได้!
เพราะงั้นแล้ว…
สวี่เจินจึงพยายามอย่างมากเพื่อขอให้เจ้าตระกูลสวี่หล่างลงมือกำจัดฉู่โม่วแทนเขา!
“ท่านเจ้าตระกูลเลื่อนขั้นขึ้นเป็นจ้าวยุทธ์เป็นที่เรียบร้อยแล้ว เพียงแค่กลิ่นอายก็รู้สึกได้แล้วว่าเขาแข็งแกร่งขึ้นมาก ไม่น่าจะมีผู้ปลุกพลังคนไหนรับมือเขาได้แล้ว!”
“เจ้าฉู่โม่วไม่มีทางรอดแน่!”
“เสี่ยวเถียน พ่อจะต้องล้างแค้นให้ลูกให้ได้!”
สวี่เจินบ่นพึมพำ
ความแข็งแกร่งของจ้าวยุทธ์นั้น แม้จะเป็นขั้นต่อจากนายพลเมือง แต่ระดับชั้นกลับห่างกันราวกับฟ้ากับเหว
ต่อให้ผู้ปลุกพลั
