บทที่ 124 สามีเพียงคนเดียวในชีวิตของฉัน กับ แผนการของสวี่หล่าง!
ที่โต๊ะอาหารเย็น
ขณะที่กำลังรับประทานอาหาร ฉู่โม่วก็พูดคุยกับเฉินซีเวยเกี่ยวกับเรื่องที่เกิดในเขตแดนลับไปด้วย ระหว่างที่ฟังเรื่องเล่าจากเธอ หญิงสาวก็ไม่ได้กะพริบตาเลย ใบหน้านั้นแสดงให้เห็นว่าเธอกำลังมีความสุขที่สุด
ตลอดเวลาสองเดือน ที่ฉู่โม่วไม่อยู่ เธอเอาแต่กังวลคิดถึงเขาอยู่ทุกค่ำคืน
โชคดีที่เขาสามารถกลับมาได้อย่างปลอดภัย แถมยังได้โอกาสที่ดีที่สามารถก้าวขึ้นเป็นนายพลเมืองอีก
ภายหลังจากที่รับประทานอาหารด้วยกันเสร็จ
ทั้งสองก็ไม่ได้เลือกที่จะไปฝึกฝนต่อ แต่เลือกที่จะนั่งคุยกันแทน
“จริงสิ ฉันมีของขวัญจะให้เธอด้วย”
ระหว่างที่กำลังคุยกันอยู่ ฉู่โม่วก็นึกถึงอะไรขึ้นมาได้ เขาพูดและยิ้มให้อีกฝ่าย
“ของขวัญเหรอ? อะไรล่ะนั่น?”
เฉินซีเวยถามด้วยความอยากรู้
เพียงแค่พูดไปเช่นนั้น
เธอก็เห็นฉู่โม่วยื่นมือไปสัมผัสโต๊ะเบา ๆ และในชั่วพริบตา สิ่งของราว ๆ สามถึงสี่อย่างก็ปรากฏขึ้นมา
กระบี่พิสุทธิ์ โล่ลับดารา คัมภีร์กระดาษหยก
พลังวิญญาณที่ปลดปล่อยออกมาจากตัวกระบี่นั้นไม่ธรรมดาเลย ปลายแหลมของมันราวกับกำลังกรีดลึกลงไปในจิตวิญญาณของเธออยู่ ความเย็นยะเยือกที่ไม่อาจจะมองเห็นได้กำลังบ่งบอกเธอว่า ตัวมันนั้นไม่ใช่กระบี่ที่สามารถพบได้ทั่ว ๆ ไป!
ในส่วนของโล่ลับดารา ที่บนพื้นผิวด้านหน้าของมันถูกประดับไว้ด้วยลวดลายที่น่าพิศวง เพียงแค่เหลือบตามองก็สัมผัส
