่ามันด้วยมือของข้าเอง!”
สวี่หล่างพูดเสียงดัง
สวี่เจินรู้สึกตื่นตระหนกเล็กน้อย เขาพูดขึ้น “เรื่องแบบนี้ข้าว่าเราชักช้าจะไม่ได้การนะ ลงมือทำเลยไม่ดีกว่างั้นหรือ?”
“แน่นอนว่าชักช้าไปก็ไม่ได้การ แต่…”
สวี่หล่างพ่นลมหายใจออกมา เขาครุ่นคิดแล้วพูดขึ้น “ข้าถึงระดับสูงของนายพลเมืองแล้ว และมันยังขาดอีกนิดหน่อยเท่านั้นข้าถึงจะฝ่าขีดจำกัดไปได้ ดังนั้นภายในหนึ่งเดือนนี้ ข้าจะต้องสามารถขึ้นเป็นจ้าวยุทธ์ได้อย่างแน่นอน!”
รู้แบบนั้นแล้ว
สวี่เจินก็ทั้งตกใจทั้งดีใจ
“นั่น… นั่นมันเยี่ยมยอดไปเลย!”
“เช่นนั้นแล้ว จะปล่อยให้เจ้าฉู่โม่วมีชีวิตรอดไปอีกสักหน่อยก็แล้วกัน”