บทที่ 123 สวี่เจินผู้บ้าคลั่ง และ การกลับไปที่ฐาน
สวี่เจินอดตะโกนเสียงดังลั่นไม่ได้
ก่อนหน้านี้เขามองดูผู้ปลุกพลังออกมาจากเขตแดนลับทีละคน ๆ แต่กลับไม่มีผู้ปลุกพลังของตระกูลสวี่ให้เห็นสักคน ใบหน้าของชายผู้นี้ค่อย ๆ บิดเบี้ยวขึ้น
และยิ่งผ่านไปนาน
เมื่อเห็นว่ารอยแยกกำลังจะปิดแต่ก็ยังไม่มีผู้ปลุกพลังตระกูลสวี่ออกมาสักคน ในที่สุดเขาก็ทนนั่งอยู่นิ่ง ๆ ไม่ไหว
ความคาดหวังบนใบหน้าของเขาหายไป กลับกลายเป็นความตื่นตระหนกไร้ที่สิ้นสุด
มีผู้ปลุกพลังมากกว่าร้อยคนที่มีขั้นวรยุทธ์อยู่เหนือกว่าขั้นปรมาจารย์ยุทธ์ระดับสูงสุดและนายพลเมืองเกือบสิบคนที่ยังไม่ออกมา
แม้แต่สวี่เถียน… ลูกชายของเขาที่เป็นที่คาดหวังสูงสุดก็ยังไม่พบเห็น
แปลกจริง ๆ!
เพราะเขตแดนลับจะเต็มไปด้วยวิกฤติ ทุกครั้งมันที่เปิดออก ผู้ปลุกพลังจำนวนมากก็จะติดอยู่ข้างใน
แต่ก็ยังไม่เคยมีเหตุการณ์ที่ผู้ฝึกยุทธ์จากทั้งกองกำลังขนาดใหญ่หายตัวไปหมดแบบนี้!
“เกิดอะไรขึ้นกันแน่เนี่ย?!”
เขาไม่สบายใจและเริ่มมีเม็ดเหงื่อผุดขึ้นมาบนหน้าผาก
และภาพนี้นั้น
กองกำลังอื่น ๆ เองก็สังเกตเห็น
ทุกคนต่างก็มองดูสายตาฉงนใจ
บางกองกำลังกระทั่งถามคนของตัวเองว่าเกิดอะไรขึ้น
แต่เหล่าผู้ที่เข้าไปในเขตแดนลับต่างก็ส่ายหน้าและบอกว่าไม่เห็นอะไรทั้งสิ้น
“ครืน!”
ตอนนั้นเอง
รอยแยกห้วงมิติเริ่มสั่นสะท้านและเกิดคลื่นพลังออกมา… เห็นได้ชัดว่ามันกำลังจะปิดลง
สวี่เจินจ้องรอยแยกเขม็งและห
