ย่างไร?
เขาอยากจะอ้าปากเถียง
แต่เมื่อมองไปยังใบหน้าสงสัยของกองกำลังอื่น ๆ สวี่เจินก็รู้ว่าพูดต่อไปก็ไร้ประโยชน์
เขาจึงทำได้แค่มองไปยังฉู่โม่วอย่างดุร้ายและกล่าวทิ้งท้าย “รอก่อนเถอะ ตระกูลสวี่จะไม่มีวันปล่อยแกไปแน่!”
หลังจากนั้น
เขารีบกลับไปยังเรือเหอะและจากไป
คราวนี้ตระกูลสวี่เกิดปัญหาครั้งใหญ่และเขาต้องรีบกลับไปหารือกับตระกูลให้เร็วที่สุด
“ไปกันเถอะ!”
หมัวซานซานพ่นลมหายใจอย่างเยือกเย็นและพาฉู่โม่วไปยังเรือเหาะ
หลังจากผ่านไปสักพัก เขาก็ออกไปจากที่นี่
ส่วนกองกำลังอื่น ๆ ก็ออกไปบนเรือเหอะกลุ่มแล้วกลุ่มเล่า
แต่…
ตอนที่กองกำลังทั้งหลายจากไป พวกเขาต่างก็พูดคุยกัน
“คราวนี้ตระกูลสวี่สูญเสียครั้งใหญ่ ในอนาคตฐานจะต้องไม่สงบสุขแน่!”
“โดยเฉพาะฉู่โม่ว แขกของพันธมิตรพ่อค้าหยกแก้วที่ถูกตระกูลสวี่หมายหัว มันอาจจะจบแล้วก็ได้!”
“งั้นเหรอ? ฉู่โม่วเป็นแขกของพันธมิตรพ่อค้าหยกแก้วไม่ใช่เหรอ? ฉันว่าเขามีพรสวรรค์ดีและพันธมิตรพ่อค้าจะต้องปกป้องเขาแน่!”
“แล้วพันธมิตรพ่อค้าจะคอยปกป้องฉู่โม่วทั้งวันเลยเหรอ?”
“ตระกูลสวี่ไม่ใช่ตระกูลที่หาเรื่องกันได้ง่าย ๆ ถ้าพวกเขาบ้าคลั่งขึ้นมาจริง ๆ ก็จะต้องไปลงกับฉู่โม่วแน่!”
“ถ้าฉู่โม่วตายไปแล้ว พันธมิตรพ่อค้าก็จะไม่ต่อสู้กับตระกูลสวี่เพื่อเขาแน่ ๆ!”
“น่าเสียดายแทนพ่อหนุ่มคนนั้นเลย ดูแล้วเขาน่าจะอายุแค่ยี่สิบกว่า ๆ แต่ก็เป็นถึงนายพลเมืองแล้ว บางทีในอนาคตเขาอาจจะกลายเป็นจ้
