เซียวเหยียนก็เคยลองสร้างฉากที่ยิ่งใหญ่สง่างามในสมองของตนเอง ถึงกับเป็นสัตว์อสูรที่แปลกประหลาด แต่เมื่อวาดออกมาแล้ว ค่าประสบการณ์ที่ได้กลับน้อยนิด
เขาก็ไม่รู้ว่าสาเหตุคืออะไร อาจจะเป็นเพราะขาดรายละเอียดและจิตวิญญาณบางอย่างกระมัง?
คิดเสร็จ….ก็วาดภาพผาเดียวดายสระน้ำเย็นอีก 4-5 ภาพ
เก็บเกี่ยวได้ 500-600 ค่าประสบการณ์ เซียวเหยียนก็รู้สึกว่าน่าจะพอแล้ว กำลังจะจากไป ทันใดนั้นก็ได้ยินคนกำลังขับขานบทกวี:
“ยอดเขาเดียวดายหน้าผาสูงชันภูเขาซูบผอม เมฆขาวล่องลอยราวกับน้ำตาสวรรค์”
“ทางเดินเล็กๆ บนถนนทอดไปทางใด ใครเล่าจะรู้ใจข้า?”
พูดพลาง เงาร่างหนึ่งก็เดินมาอย่างช้าๆ รอจนเห็นเซียวเหยียนที่อยู่ริมสระน้ำเย็น พอดีกับที่เซียวเหยียนก็หันกลับมามองอีกฝ่าย
ทั้งสองคนมองหน้ากัน ก็จำสถานะของกันและกันได้
องค์ชายรึ?
ในใจของเซียวเหยียนประหลาดใจ คนผู้นี้กลับเป็นหนึ่งในสององค์ชายของชั้นเอก ดูเหมือนจะชื่อเทียนอวี่เฉิน
เทียนอวี่เฉินก็จำเซียวเหยียนได้เช่นกัน หากจะบอกว่าวันนี้ในชั้นเอกใครที่โดดเด่นที่สุด นั่นไม่ต้องสงสัยเลยว่าคือคุณชายน้อยตระกูลเซียวตรงหน้า
ตั้งแต่เข้าสู่ชั้นเอก เขาก็สังเกตเห็นหรงเย่เฟิงกับบุตรหลานของจวนขุนพ
