บทที่ 120 หลอมรวมพลังแห่งห้วงมิติระดับ 4 มิติรูปแบบใหม่!
ฉู่โม่วยังคงไม่เข้าใจสิ่งที่เห็นมากนัก
หญิงสาวในชุดสีเหลืองคนนี้คือเสิ่นเทียนอวิ๋นผู้หยิ่งผยองจากสมาคมค่ายกลเวท!
“ไม่แปลกใจเลยว่าทำไมคนพวกนี้ถึงกล้าที่จะต่อกรกับพังพอนมายาระดับ 5 แบบนี้! ที่แท้ก็มีเสิ่นเทียนอวิ๋นคอยช่วยนี่เอง!”
เขาคิดกับตนเอง
พังพอนมายากำลังเจอปัญหาแล้ว
แม้จะเป็นสัตว์อสูรเผ่าพันธุ์เดียวกันกับที่ฉู่โม่วเคยเจอ แต่ระดับมันต่างจากตัวเดิมถึง 3 ระดับเลย ลำพังแค่ระดับ 2 ก็ทำเอากลุ่มของผู้ปลุกพลังทำได้เพียงรอความตายแล้ว
นี่มาเจอกับมันในระดับ 5 หากไม่สามารถตีกรอบพลังของมันไม่ให้ฝ่ามิติไปเรื่อยได้ล่ะก็ ต่อให้มีปรมาจารย์ยุทธ์มาเป็นร้อยคน นายพลเมือง หรือแม้แต่จ้าวยุทธ์เองก็อาจจะเอาพังพอนมายาตนนี้ไม่อยู่ก็ได้
และในตอนนี้
ขนาดมีพลังของค่ายกลเวทช่วย การจะกำราบพังพอนมายาก็ยังเป็นเรื่องยากอยู่ดี
ไม่ต้องพูดถึงความโกรธเกรี้ยวของมันในตอนนี้ เพียงแค่ศักยภาพทั่ว ๆ ไปของมัน ผู้ปลุกพลังด้านนอกก็ทำอะไรไม่ได้แล้ว การจำกัดขอบเขตการเคลื่อนไหว ไม่ได้ทำให้มันใช้พลังแห่งห้วงมิติไม่ได้ เพราะงั้นทุกการโจมตีที่ซัดเข้ามา จึงไม่สามารถทำให้มันบาดเจ็บได้เลย
พลังของมันไม่ได้ลดลงเลยแม้แต่น้อย!
จากแววตาของพังพอนมายา มันกำลังหาทางหนีออกไปอยู่แน่ ๆ!
ภายในความวุ่นวายนี้
เสิ่นเทียนอวิ๋นเหมือนจะมองออกอยู่แล้วว่าเรื่องมันจะมาเป็นแบบนี้
เพราะงั้นหลังจากที่
