“ยังเหลือเวลาอยู่อีกเดือนหนึ่งก่อนที่เขตแดนลับแห่งนี้จะจบลง”
“ฉันต้องส่งตัวเองให้เข้าใกล้ขั้นนายพลเมืองให้ได้มากที่สุด!”
ฉู่โม่วตั้งเป้าหมาย!
เมื่อปณิธานตั้งมั่นแล้ว
เขาจึงหยิบเอาขวดเลือดอสูรระดับ 5 ระดับสูงจำนวนสิบขวดออกมา และดื่มลงไปทั้งหมดในอึกเดียว
พลังที่มาพร้อมกับความเจ็บปวดพลันแผ่ซ่านไปทั่วกายา!
เสมือนว่าเส้นลมปราณกำลังจะระเบิดออก
รู้สึกเช่นนั้น
ฉู่โม่วก็รีบใช้กระบวนท่าฝึกฝนอณูแห่งชีวิตทันที ระหว่างนั้นก็ปล่อยให้ของเหลวที่อุดมไปด้วยอณูแห่งชีวิตหลั่งไหลอาบร่าง เพื่อที่จะได้ช่วยบรรเทาความเจ็บปวดจากการใช้เลือดสัตว์อสูรจำนวนมากนี้ไปพร้อม ๆ กัน
เวลาผ่านไปอย่างรวดเร็ว
เพียงชั่วพริบตาก็ผ่านไปยี่สิบวันแล้ว
ในวันนี้
ฉู่โม่วลืมตาขึ้น เขายังคงไม่ออกไปพบใคร
“พลังกายของฉันมีมากถึง 1,200 ช้างสารแล้ว แต่ยังไม่ถึงขีดจำกัดร่างกาย ฉันยังพัฒนาได้อีก!”
เขาบ่นพึมพำ
ปรมาจารย์ยุทธ์ทั่ว ๆ ไป พลังเพียงแค่ 200 ช้างสารก็ต้องเตรียมตัวทลายขีดจำกัดร่างกายแล้วขยับขึ้นเป็นนายพลเมืองกันแล้ว
แต่ตัวเขาที่พลังสูงถึง 1,200 ช้างสารกลับยังพัฒนาต่อไปได้
เท่านี้ก็เห็นได้แล้วว่ารากฐานของฉู่โม่วและขีดจำกัดของเขานั้นสูงขนาดไหน
“ต้องพยายามฝึกต่อไป!”
ด้วยความตั้งใจนี้ ฉู่โม่วลงมือฝึกฝนต่อเพื่อที่จะบรรลุระดับสูงของปรมาจารย์ยุทธ์
ทว่า…
ขณะที่หันมองไปรอบ ๆ ตัว
เขาก็พบว่าบ่อน้ำปฐมกาลที่ใช้ในการฝึกฝนมาร่วมยี่สิบวันนี้ดูดกลื
