ี้สินะ มันน่าจะด้อยกว่าลูกปัดหยกต้นกำเนิดที่ใช้เมื่อตอนจัดการจิตวิญญาณและวางรากฐานร่างกายใหม่เพียงเล็กน้อยเท่านั้น’
ฉู่โม่วคิดกับตนเอง
รู้เช่นนั้น ภายในใจเขาก็มีความสุขขึ้นมาไม่น้อย
ด้วยสมบัติบรรพกาลระดับสูงเช่นนี้ หลังจากที่เฉินซีเวยทลายขีดจำกัดของร่างกายได้แล้ว เขาสามารถนำของเหล่านี้ไปให้เธอเพื่อปรับสมดุลย์ร่างกายใหม่ได้!
คิดได้ดังนั้นแล้ว ฉู่โม่วก็กวาดตามองไปยังของชิ้นอื่นอีกครั้ง เขากลับไปงมอยู่ในกองสมบัติมากมายที่ตอนนี้จะบอกว่าเขาเป็นเจ้าของก็คงไม่เกินจริงนัก
ไม่นานดวงตาของชายหนุ่มก็หรี่ลงอีกครั้ง
เป้าหมายในคราวนี้เป็นอาวุธสามชิ้น
กระบี่พิสุทธิ์
โล่ลับดารา
และตราหยกร่ายรำ
แต่ละชิ้นล้วนแต่ปลดปล่อยพลังวิญญาณที่น่าเหลือเชื่อออกมา พร้อมทั้งมอบกลิ่นอายที่ทำให้รู้สึกดี ดู ๆ แล้วของเหล่านี้น่าจะเคยเป็นของเหล่านักรบวิญญาณแน่ ๆ
นอกจากนี้
ฉู่โม่วยังมองไปทางคัมภีร์กระบวนท่าอีก
พวกมันส่วนมากเป็นคัมภีร์ฝึกวิชาที่บันทึกไว้ในกระดาษทั่วไป
จะมีก็แต่คัมภีร์ฝึกวิชาสองเล่มที่ถูกบันทึกไว้ในกระดาษหยก
แน่นอนว่าฉู่โม่วไม่สนใจคัมภีร์ฝึกวิชาที่บันทึกไว้ในกระดาษทั่ว ๆ ไปเลย เขาหันไปให้ความสนใจกับคัมภีร์ฝึกวิชาบนกระดาษหยกแทนและใช้อณูแห่งชีวิตทะลวงมันเข้าไปดู
ภายในห้วงความคิดปรากฏเป็นข้อมูลของคัมภีร์นั้นขึ้นมาให้อ่าน
พักหนึ่งกายหยาบของฉู่โม่วก็ได้สติกลับมาอีกครั้งพร้อมกับสีหน้าตกตะลึง
กระบวนท่าที่ถูกบันทึ
