ของสวี่เถียนเองก็นิ่งแข็งไปพร้อม ๆ กันด้วย
นายพลเมืองหลายคนต่างก็ตาเบิกโพลงกับภาพที่เห็น
เวลาเคลื่อนที่ไปข้างหน้า
ทุกสิ่งอย่างนิ่งสงัด
ไม่รู้ว่าใช้เวลานานขนาดไหน
สวี่เถียนค่อย ๆ ขยับคอหันมามองฉู่โม่วอย่างยากลำบาก เขาพยายามพูดด้วยเสียงที่สั่นเทา “ยะ… อย่างงี้นี่เอง… เป็นกระบวนท่า… ที่วิเศษจริง ๆ!”
พูดจบ
ร่างของเขาก็ถูกคลื่นกระบี่ที่อัดแน่นอยู่ในร่างกายระเบิดทิ้งกลายเป็นผงละอองสีแดงลอยฟุ้ง
ในส่วนของผู้ปลุกพลังคนอื่น ๆ ของตระกูลสวี่…
เกือบจะพร้อมเพรียงกัน ร่างของพวกเขาก็ถูกคลื่นกระบี่ระเบิดออกมาจากร่างกาย และกลายเป็นละอองสีแดงตาม ๆ กันไป
ผู้ปลุกพลังกว่าร้อยชีวิตแหลกสลายไปภายใต้เพลงกระบี่เพลงเดียวของฉู่โม่ว!
