เจ้านั่นมันไปได้สูงขนาดนั้นได้ไง?!”
“ไม่รู้ บอกได้แค่ว่าความแข็งแกร่งของคนผู้นั้นมันเกินไปมาก!”
พวกเขาเอาแต่พูดกันถึงเรื่องนี้
ความสนใจเหล่านั้นจดจ่ออยู่ที่หอคอย ไม่มีใครสังเกตว่าเสิ่นชางได้เดินออกมาแล้ว
เมื่อได้ยินบทสนทนา เสิ่นชาก็งอดขมวดคิ้วไม่ได้
“เกิดอะไรขึ้นนะ”
เมื่อเขาเงยหน้าขึ้นไปตามสายตาของทุกคน ทั้งที่ไม่ดูก็ดีอยู่แล้ว เพราะทันทีที่ได้เห็นภาพตรงหน้าก็ต้องเบิกตากว้าง!
จุดสีขาวบนหอคอยวรยุทธ์สว่างเด่นบนชั้นที่ 51!
‘นั่นชั้น 51 หรอ?’
‘ในฐานจินหลิงนี้ นอกจากฉันแล้วยังมีคงไปถึงชั้น 51 ได้อีกงั้นหรอ!?’
‘เป็นกู่อวิ๋นเซียวหรือเสิ่นเทียนอวิ๋นกัน’
‘เป็นไปไม่ได้!’
‘ความแข็งแกร่งของกู่อวิ๋นเซียวอยู่ในขั้นนายพลเมืองระดับต้น แม้แต่ฉันเองเขาก็ยังเอาชนะไม่ได้ ส่วนเสิ่นเทียนอวิ๋นแม้จะสามารถจัดการกับสัตว์อสูรระดับ 5 ได้ด้วยการใช้ค่ายกล แต่พลังของเธอก็อยู่แค่ขั้นปรมาจารย์ยุทธระดับสูงเท่านั้น ด้วยความสามารถที่มี ไม่มีทางเป็นพวกเขาแน่!’
‘แต่จะเป็นใครไปได้นอกจากสองคนนี้!’
ความคิดมากมายผุดขึ้นในใจของเขา เช่นเดียวกับแววตกตะลึงที่ประทับลงดวงหน้า
ยังไม่ทันได้จัดการกับความคิด เขาก็เห็นว่าจุดสีขาวนั้นขยับไปยังชั้นที่ 52!
“มันขึ้น! มันขึ้นไปอีกแล้ว!”
“เขาไปที่ชั้น 52 จริง ๆ!”
“แข็งแกร่งเกินไปแล้ว!”
“พลังขนาดนี้เชื่อได้เลยว่าไม่มีใครกล้าเผชิญหน้าด้วยเป็นแน่!”
เมื่อจุดสีขาวอยู่ที่ชั้น 52 เหล่าผู้ปลุกพลัง
