จริง ๆ ก็หมายความว่าเขาเอาชนะจ้าวยุทธ์ได้ด้วยพลังของนายพลระดับกลางงั้นเหรอ?!”
“พระเจ้า! ฉันเคยเห็นผู้ปลุกพลังที่ยังไม่ฝึกวรยุทธ์เอาชนะผู้ฝึกยุทธ์ หรือกระทั่งผู้ผู้ฝึกยุทธ์เอาชนะปรมาจารย์ยุทธ์ แถมฉันยังเคยเห็นปรมาจารย์ยุทธ์เอาชนะนายพลเมืองด้วยซ้ำ! แต่ไม่เคยได้ยินเรื่องนายพลเมืองเอาชนะจ้าวยุทธ์มาก่อนเลย!”
“ดูเหมือนว่าฐานจินหลิงจะมีพรสวรรค์ฟ้าประทานแล้วละ!”
ข้างนอกหอคอยวรยุทธ์
ทุกคนจ้องมองจุดสีขาวบนยอดหอคอย
มีทั้งความตึงเครียดและตื่นเต้นอยู่บนใบหน้าของพวกเขา
แม้ว่าจะไม่ใช่ผู้ที่เข้าไปในหอคอยก็ยังเป็นเกียรติยิ่งนักที่ได้มองดูการกำเนิดของอัจฉริยะไร้เทียมทาน
และในหมู่ผู้คนเหล่านี้ โดยเฉพาะผู้ปลุกพลังตระกูลเสิ่นที่ตื่นเต้นกว่าใคร
“สู้เขานายน้อย!”
“เหลืออีกแค่สี่ชั้นนายน้อยก็จะไปถึงชั้นที่ 50 แล้ว!”
“ตราบใดที่ไปถึงชั้นที่ 50 นายน้อยก็จะไปถึงขั้นจ้าวยุทธ์ได้ภายในสิบปี ตอนนั้นตระกูลเสิ่นของเราจะมีจ้าวยุทธ์อีกคนและกลายเป็นผู้นำของสี่ตระกูลใหญ่!”
พวกเขาพูดคุยกันด้วยความตื่นเต้น
พวกเขาตื่นเต้นจนหน้าแดงเลยด้วยซ้ำ
แต่…
ตอนที่ทุกคนกำลังสนใจเสิ่นชางอยู่นั่นเอง
ใครบางคนพลันเห็นเรื่องน่าตกใจและตะโกนลั่น “หือ? เห็นจุดสีขาวที่พึ่งขึ้นมาที่ชั้น 11 ไหม? ตอนนี้มันอยู่ที่ชั้น 16 แล้ว… ไม่สิ ไปที่ชั้น 17 แล้ว!”
“ชั้นที่ 17 เหรอ? ก็ไม่แย่ แต่เทียบกับเสิ่นชางแล้วจะไปสนใจทำไมกัน!”
“ถ้าแค่อยู่ที่ชั้น 17 ก็ไม่น่
