นสีขาวไว้ในอากาศ ก่อนจะกวัดแกว่งกระบี่ไปรอบทิศราวกับเป็นผีเสื้อเริงระบำ
ทันทีที่แส้ไม้สัมผัสเข้ากับรอยฟาดฟันที่ทิ้งไว้กลางอากาศ พวกมันก็แยกออกเป็นสองส่วนเพียงชั่วพริบตา
อย่างไรก็ตาม ความแข็งแกร่งของหมัวซานซานดูจะด้อยกว่าฉู่โม่วอยู่นิดหน่อย เพราะสิ่งที่กระบี่ของเธอสามารถฟันให้ขาดได้นั้น มีเพียงแค่แส้ไม้เท่านั้น ในส่วนของลำต้น ทำได้เพียงฝากรอยแผลเล็ก ๆ ไว้ให้มันเจ็บคันเล่น
แต่นี่ก็แสดงให้เห็นชัดแล้วว่าทักษะกระบี่ของเธอสูงขนาดไหน
ด้วยการตอบโต้ของฉู่โม่วและหมัวซานซาน ผู้ปลุกพลักคนอื่น ๆ ก็เริ่มมีแรงใจกลับมา พวกเขาไม่ปล่อยให้ทั้งสองสู้เพียงลำพังและเริ่มร่วมมือกันตอบโต้อสูรต้นไม้เหล่านี้ไปด้วยกัน
เพียงไม่นาน เหล่าต้นไม้อสูรก็ถูกกำจัดไปจนหมด
“เฮ้อ…”
ทุกคนอดไม่ได้ที่จะถอนหายใจด้วยความโล่งอก
หลังจากที่พักกันนิดหน่อยแล้ว พวกเขาก็เริ่มจัดการสนามรบเมื่อครู่นี้
หมัวซานซานหยิบเอาแผนที่บอกตำแหน่งขึ้นมาดู ซึ่งฉู่โม่วก็เดินเข้ามาดูกับเธอด้วย
ภายในแผนที่นั้น เขาเห็นจุดสีเขียวเล็ก ๆ สองจุด ซึ่งราวกับกำลังทับซ้อนกันเองอยู่จนเกือบจะมิดแล้ว
“จุดที่พวกเราอยู่คือตรงนี้ ถ้างั้น… บุปผามังกรคำรามน่าจะอยู่ใกล้ ๆ แล้ว!”
เธอพูดเช่นนั้น…
แต่หลังจากที่หันมองรอบ ๆ แล้วกลับไม่พบร่องรอยของบุปผามังกรคำรามดังที่หวังเลย ไม่ว่าจะด้วยจากซากของต้นไม้อสูรหรือแม้แต่บนพุ่มไม้ของต้นไม้ที่อยู่บนเนินเขาด้วย
“มันไม่น่าจะ…”
หญิงส
