บทที่ 100 หลอมรวมธาตุความมืด และอย่าได้ประมาทอีกครั้ง!
ทว่า…
เพียงแค่ฉู่โม่วเตรียมจะฝึกฝนต่อ
เขาก็สัมผัสได้ถึงบางสิ่งบางอย่าง สิ่งนั้นทำให้สีหน้าของเขาเปลี่ยนไป
ชายหนุ่มหันมองออกไปทางหน้าต่างที่ไร้ซึ่งวี่แววใด ๆ
ห้องฝึกซ้อมของเขานั้นตั้งอยู่ที่ชั้นสอง และเมื่อมองผ่านหน้าต่างออกไป เขาจะสามารถพบกับต้นไม้ใหญ่ต้นหนึ่งที่อยู่ภายในสวนได้ ด้วยความที่เป็นต้นไม้พุ่มใหญ่ พุ่มด้านบนของมันจึงแผ่ขยายปกคลุมไปกว่าครึ่งสวนเลยทีเดียว
ขณะที่เขามองอยู่นั้น มันก็ไม่มีอะไรดูแปลกตาแม้แต่น้อย
แม้แต่ดวงตาของเขาก็ยังไม่สามารถตรวจจับถึงความผิดปกติได้
ทว่าด้วยจิตสัมผัส มันสามารถตรวจจับได้ชัดเจนว่ามีร่างหนึ่งกำลังเข้ามาใกล้จากต้นไม้ต้นนั้น และชัดเจนด้วยว่าร่างนั้นกำลังมองมายังเขา
ตั้งแต่ที่ได้รับพลังแห่งห้วงมิติมา
สิ่งนี้ถือเป็นพลังติดตัวของฉู่โม่วไปแล้ว เพราะมันทำงานอยู่ตลอดเวลา คอยตรวจสอบและแจ้งเตือนถึงคลื่นพลังที่ผิดปกติที่เกิดขึ้นรอบ ๆ ตัวฉู่โม่ว
เมื่อใครหรืออะไรก็ตามที่เข้ามาในระยะตรวจจับ เขาสามารถรับรู้ถึงมันได้ในทันที
และตอนนี้
ร่างที่อยู่บนต้นไม้ใหญ่นั้นก็ถูกฉู่โม่วตรวจจับได้ตั้งแต่ที่มันเข้ามาถึง
‘ทั้งที่คฤหาสน์ของฉันอยู่ห่างจากหลังอื่น ๆ แต่ก็ยังมีคนโผล่มา’
‘โดยเฉพาะการที่มาแอบดูฉันอยู่ในสวนของฉัน… คิดจะมาลอบสังหารกันหรือไง?’
ฉู่โม่วคิดในใจ
เขารู้สึกได้ว่าร่างที่หลบซ่อนอยู่ภายในเงาไม้นั้นน่ากลัวเอาเ
