้เขาคล่องตัวขึ้นแน่ ๆ
“ต่อไป… ยังเหลือปัญหาใหญ่ที่ต้องแก้อยู่!”
ครู่หนึ่งหลังจากนั้น
ฉู่โม่วใจเย็นลง
ตอนนี้เป็นช่วงกลางดึก เขายืนอยู่ที่ระเบียงคฤหาสน์ สายลมยามดึกที่พัดสบาย ๆ ทำให้บรรยากาศโดยรอบเย็นลงอีก แต่มันทำให้รู้สึกสบายตัวไม่น้อยเลยเช่นกัน
การมาของลมหนาวในค่ำคืนนี้ ทำให้หัวใจของฉู่โม่วสั่นเทา
นายพลเมืองที่ตระกูลสวี่ส่งมาลอบสังหารเขานี้ถือว่าเหนือคาดอยู่เหมือนกัน
เขาคิดว่าการที่ตนเป็นถึงพันธมิตรของหอการค้าหยกแก้วแล้วจะทำให้คนอื่น ๆ ไม่กล้ามาหาเรื่องตน แต่ไม่คาดคิดเลยจริง ๆ ว่าจะมีเหตุการณ์เช่นนี้เกิดขึ้นได้!
แม้ว่าส่วนหนึ่งมันจะเกิดจากความสะเพร่าของตัวเองด้วยก็ตาม
ไม่ว่าจะเป็นโลกใบไหน ผู้แข็งแกร่งเท่านั้นถึงจะได้รับการยกย่อง
ผู้แข็งแกร่งจะค่อย ๆ กลืนกินผู้ที่อ่อนแอไป สิ่งนี้เกิดขึ้นในทุก ๆ ที่
ไม่เช่นนั้นแล้วพวกกองกำลังขนาดใหญ่ที่เติบโตจนมีศัตรูมากมายนับไม่ถ้วน …จะสามารถยืนหยัดอยู่ได้ร่วมร้อยร่วมพันปีได้อย่างไร?
เพียงเท่านี้ยังไม่เพียงพอที่จะเป็นเหตุผลให้แข็งแกร่งขึ้นอีกงั้นเหรอ?
ความแข็งแกร่งเท่านั้น คือรากเหง้าของทุกสิ่งอย่าง!
เหมือนอย่างตอนนี้
ทั้งที่ฉู่โม่วมีขั้นพลังต่ำกว่า แต่อีกฝ่ายกลับเลือกส่งนายพลเมืองที่มีความสามารถในการซ่อนเร้นตัวเองมาเพื่อลอบสังหารเขา
หากไม่ใช่เพราะพลังของจิตสัมผัส บางทีเขาเองก็อาจจะกลายเป็นศพไปได้ง่าย ๆ เหมือนกัน
ดังนั้นเรื่องในวันนี้ คือสิ่งที่ทำใ
