ปตามหาแขกของเครือหอการค้าหยกแก้วที่ชื่อว่าฉู่โม่ว ฉันอยากเห็นมันตาย!”
สวี่หล่างกล่าวด้วยเจตนาสังหารรุนแรง
สีหน้าของชายชราเปลี่ยนไป “หัวหน้า ฉู่โม่วคนนั้นคือแขกของเครือหอการค้าหยกแก้ว และสถานะของเขาก็ไม่ธรรมดาเลย ถ้าเครือหอการค้าหยกแก้วรู้เรื่องเข้า ตระกูลสวี่ของเราคงต้องเจอปัญหาใหญ่แน่!”
“มีปัญหาแล้วยังไงล่ะ?”
สวี่หล่างกล่าวอย่างเยือกเย็น “ตราบใดที่เราฆ่าฉู่โม่วสำเร็จ เครือหอการค้าหยกแก้วจะต่อสู้กับตระกูลสวี่เพื่อคนตายเหรอ?”
“เข้าใจแล้วครับ!”
ชายชราพยักหน้าและกล่าว “ฉันจะจัดหาคนออกไปตามตัวฉู่โม่วและฆ่าเขา!”
“อีกเรื่องหนึ่ง…”
ตอนที่ชายชรากำลังจะจากไป สวี่หล่างก็เรียกเขา “ให้สวี่อวี่ป๋อเป็นคนไป!”
ทันทีที่เขาพูดจบ ชายชราก็เปลี่ยนสีหน้าทันที
“หัวหน้า มันจะวุ่นวายเกินไปรึเปล่า?”
“อวี่ป๋อเชี่ยวชาญวิชาหลบซ่อน เราฝึกฝนเขาแบบลับ ๆ มานานและมีพละกำลังถึงขั้นนายพลเมืองแล้ว แต่ตอนนี้ยังไม่มีใครรู้ ในอนาคตเขาอาจจะพัฒนาขึ้นได้อีกและกลายเป็นไพ่ตายแห่งตระกูลสวี่ของฉัน!”
“แค่ฆ่าแขกคนเดียวไม่จำเป็นต้องถึงมืออวี่ป๋อหรอก!”
“แค่ส่งจอมยุทธ์ไปสักสองถึงสามคนก็ได้ ทำไมมันถึงสำคัญนักล่ะ?”
ผู้อาวุโสหลายคนเอ่ยขึ้นอย่างพร้อมเพรียงกัน
แต่…
เมื่อได้ยินคำพูดเหล่านั้น ใบหน้าของสวี่หล่างก็หมองหม่น “ไร้สาระ!”
“ไม่เคยได้ยินคำกล่าวที่ว่านกเหยี่ยวใช้พลังทั้งหมดไปกับการจับกระต่ายรึไง!”
“แล้วฉู่โม่วก็เป็นถึงแขกของเครือหอก
