บทที่ 96 เลียแข้งเลียขาอย่างน่าสมเพช
“คุณสวี่ ช่วยเลิกตามฉันสักทีจะได้ไหมคะ?!”
เสียงของหญิงสาวผู้เลอโฉมดังขึ้น
ขณะที่พูดอยู่นั้น เธอก็เดินเข้าประตูมาด้วย
ใบหน้าเยาว์วัยแสดงให้เห็นว่าเธอน่าจะอายุราว ๆ ยี่สิบปี ควบคู่ไปด้วยเรือนร่างอันงดงาม ผิวขาวดุจหิมะทำให้เธอค่อนข้างเด่นสะดุดตา แววตากลมโตประดับใบหน้านั้นเปี่ยมมนต์เสน่ห์เย้ายวน หากใช้สบตามองชายคนไหนก็ยากที่อีกฝ่ายจะเมินได้
แต่ในตอนนี้ ใบหน้าสะสวยกลับกำลังหมดอาลัยตายอยาก
ชายหนุ่มผู้สวมเสื้อคลุมผ้าไหมสีทองกำลังเดินมาด้านหลังเธอ พร้อมกับพูดด้วยถ้อยคำหวานจ้อย “อี้ฉวง เธอยังไม่เข้าใจเจตนาของฉันอีกเหรอ? ที่ตามเธอมาขนาดนี้ ก็เพราะชอบเธอมาก ๆ เลยนะ!”
“ฉันจริงใจกับเธอ ตราบใดก็ตามที่สัญญาว่าจะอยู่กับฉัน ฉันสามารถหาทุกอย่างมาให้เธอได้! อ๊ะ จริงสิ หอการค้าหยกแก้วนี่ถือเป็นหอการค้าที่ใหญ่ที่สุดในฐานจินหลิงแล้ว เธออยากได้อะไรไหม? เพียงแค่พูดมา เดี๋ยวฉันจะซื้อให้เดี๋ยวนี้เลย!”
ในตอนท้าย ชายหนุ่มยืดอกพูดพร้อมกับทุบอกด้วยความอวดดี
“คุณสวี่คะ ฉันซาบซึ้งน้ำใจของคุณนะ แต่พวกเราไม่เหมาะกัน! สิ่งเดียวที่ฉันต้องการตอนนี้คือ อยากให้คุณช่วยเลิกตามฉันได้แล้ว!”
เจียงอี้ฉวงหมดความอดทน ขณะที่พูดออกไปอย่างนั้นสีหน้าของเธอก็ดูร้อนใจ
ถึงแม้ว่าตระกูลเจียงจะเป็นเพียงตระกูลเล็ก ๆ ในฐานจินหลิง แต่เจียงอี้ฉวงถูกถือว่าเป็นดอกไม้งามบนยอดเขาสูง ด้วยรูปลักษณ์งดงามของเธอเอ