ริง ๆ เพื่อน นี่เป็นครั้งแรกเลยที่ฉันได้มาที่ฐานจินหลิงนี้ เลยยังไม่รู้กฎน่ะ” ฉู่โม่วรีบอธิบาย
ได้ยินเช่นนั้น
ผู้ปลุกพลังคนเดิมก็เหลือบมองฉู่โม่วกับเฉินซีเวย ก่อนจะหันมองเสี่ยวจินที่ยืนอยู่ข้าง ๆ ด้วยสีหน้าประหลาดใจเล็กน้อยก่อนจะถามออกมา “พวกนายมาจากข้างนอกเหรอ?”
“ใช่แล้ว”
ฉู่โม่วพยักหน้า
“ถ้าเป็นคนต่างถิ่น การจะเข้ามาในฐานจินหลิง พวกนายต้องจ่ายค่าเข้าเมืองคนละหนึ่งพันหกร้อยหินปฐมกาล พวกนายถึงจะสามารถลงทะเบียนข้อมูลและสามารถอยู่อาศัยในเมืองนี้ได้”
“อ้อ! แล้วก็เจ้านกยักษ์นี่… สัตว์เลี้ยงของนายสินะ? นายต้องลงทะเบียนสัตว์เลี้ยงแล้วจ่ายค่าเข้าเมืองให้มันด้วยเหมือนกัน ไม่เช่นนั้นถ้าผู้พิทักษ์กฎหมายในเมืองมาเจอเข้า นายจะถูกถือว่าเป็นผู้นำเข้าสัตว์อสูรแบบผิดกฎหมาย ดีไม่ดีเจ้านี่อาจจะถูกจับไม่ก็ถูกฆ่าไปด้วย”
หลังจากที่รู้ว่าฉู่โม่วนั้นเป็นคนต่างถิ่น ผู้ปลุกพลังคนนี้ก็ยืดอกและเชิดหน้า ระหว่างที่พูด เขาก็ทำทีราวกับว่าตนเองอยู่เหนือกว่าอีกฝ่ายไปด้วย
“แพงชะมัด!”
เมื่อได้ยินแบบนั้นเฉินซีเวยอดไม่ได้ที่จะเดาะลิ้นอย่างไม่พอใจ
หนึ่งพันหกร้อยหินปฐมกาลนี้หากเป็นภายในฐานลู่หยาง ต่อให้เป็นจอมยุทธ์ยังต้องใช้เวลาร่วมปีเลยกว่าจะหามาได้
แต่ที่ฐานจินหลิงนี้ เงินร่วมปีนั่นกลับถูกผลาญให้กับค่าเข้าอยู่อาศัยง่าย ๆ เช่นนี้เลยงั้นหรือ?
“เธอจ่ายเท่าไรก็จะได้มาตรฐานความปลอดภัยที่ดีคืนกลับไปเท่านั้นแหละน่า ไม่เห็นค่
