จินหลิงได้ เพราะถ้าปราศจากสิ่งนี้ พวกมันจะถูกมองเป็นสัตว์อสูรที่บุกรุกเข้ามา หากใครจะกำจัดทิ้งก็ไม่ใช่เรื่องผิดแต่อย่างใด
เมื่อทุกอย่างเสร็จสิ้นแล้ว
ฉู่โม่วและเฉินซีเวยจึงได้รับสิทธิ์ให้เข้าฐานจินหลิงได้เสียที
…
หลังเดินไปตามถนนหนทางภายในฐานยักษ์ใหญ่ พวกเขาก็ได้พบว่า ถนนที่นี่กว้างใหญ่มาก อย่างน้อย ๆ ก็น่าจะไม่ต่ำกว่าร้อยเมตรแน่ ๆ ตลอดทางนั้นชายหนุ่มจะสามารถเห็นรถที่วิ่งด้วยพลังงานอณูแห่งชีวิตไปมา หรือไม่ก็ผู้คนที่เดินไปเดินมาพร้อมกับสัตว์เลี้ยงของพวกเขา
ถนนถูกขนาบไว้ด้วยตึกสูงที่มีแสงสว่างวิบวับอยู่ให้เห็นตลอดสองฝั่งทาง
นอกจากนี้ยังมีร้านค้ามากมายทอดยาวจนดูมีชีวิตชีวาสุด ๆ
“พวกเราจะไปทำอะไรกันต่อดีล่ะ?”
เฉินซีเวยถามขึ้นมาด้วยเสียงเบา
ฉู่โม่วคิดอยู่ครู่หนึ่งก่อนจะตอบ “ถ้ายังไงเราคงต้องหาที่อยู่กันก่อน… แต่จะหาซื้อบ้านวันนี้เลยคงไม่ทันแล้ว ไว้เดี๋ยวเราค่อยหาซื้อบ้านพรุ่งนี้ดีกว่า”
“เข้าใจแล้ว”
หญิงสาวตอบอย่างเชื่อฟัง
ซึ่งเมื่อพูดออกมาเช่นนั้น ระหว่างทางทั้งสองก็พบโรงแรมพอดี พวกเขาไม่รอช้าที่จะตัดสินใจเข้าพักที่นั่นไปก่อน
…
ตัวเมืองชั้นในของฐานจินหลิง
พนักงานขายสาวในชุดสุภาพเปิดประตูเข้าไปใต้คฤหาสน์ ก่อนจะเริ่มพูดแนะนำ “เชิญค่ะ ที่นี่เป็นบ้านที่ตรงกับความต้องการของพวกคุณมากที่สุดค่ะ ทั้งเงียบสงบ และมีการรักษาความปลอดภัยในระดับสูง… มันเคยเป็นที่อยู่อาศัยของจอมยุทธ์ระดับสูงมากก่อน แต่ห
