คิดว่ายังไง? ชอบมันหรือเปล่า?”
ฉู่โม่วหันไปถามเฉินซีเวย
“อื้อ ชอบสิ!”
เธอพยักหน้ารับ
“งั้นก็ตามใจเธอ เอาหลังนี้แล้วกัน”
นี่เป็นบ้านหลังแรกที่พวกเขาได้ดู ถึงแม้ว่าจะยังมีตัวเลือกให้เลือกอีกมาก แต่ฉู่โม่วไม่ได้อยากจะดูให้ครบทุกตัวเลือกอยู่แล้ว เขาหันกลับไปพูดกับพนักงานขาย “ผมชอบบ้านหลังนี้ เรื่องราคาละครับ ว่ายังไง?”
“ราคามันค่อนข้างสูงอยู่เหมือนกันค่ะ เอ่อ… แปดสิบเก้าล้านหินปฐมกาล…”
หลังจากที่ได้บอกราคาออกไปแล้ว ราวกับกลัวว่าฉู่โม่วจะมองว่าราคานี้แพงเกินไป พนักงานสาวจึงรีบพูดเสริม “จริง ๆ ที่ราคาดูสูงนั้น มันไม่ได้สูงอะไรเลยนะคะ ลูกค้าจะได้ทุกอย่างคุ้มค่าเงินอย่างแน่นอน! ในฐานราคาเดียวกันนี้ ฉันรับประกันเลยว่าจากทั่วทั้งฐานจินหลิง ไม่มีคฤหาสน์หลังไหนที่ดีเทียบเท่าหลังนี้อีกแล้วละค่ะ!”
“แล้วก็… ถ้าคุณลูกค้าอยากจะเซ็นสัญญาซื้อขายตอนนี้เลย พวกเราจะมอบชุดค่ายกลรักษาความปลอดภัยสำหรับป้องกันไม่ให้คนอื่นมาสอดรู้สอดเห็นให้แบบฟรี ๆ เลยนะคะ!”
ฟังราคาแล้วฉู่โม่วก็เพียงแค่พยักหน้าเบา ๆ
เขาค่อนข้างจะพึงพอใจมากกับคฤหาสน์หลังโตนี้ ดังนั้นเขาจึงไม่รู้สึกว่าราคามันแพงเกินไปแต่อย่างใด
“โอเค ตกลงครับ!”
เขาตัดสินใจและเลือกที่จะซื้อมันอย่างไม่ลังเล
ตอนที่จะออกมาจากฐานลู่หยาง ฉู่โม่วขายวัตถุดิบต่าง ๆ ที่ไม่คิดว่าจะได้ใช้อีกต่อไป และเปลี่ยนมันเป็นหินปฐมกาลได้หลายสิบล้านก้อนอยู่ นอกจากนี้เมื่อตอนกำจัดนายน้
