อีก
แล้วยิ่งครั้งนี้ มันเป็นการเดินทางระยะไกล ซึ่งการเดินทางภายนอกฐานนั้น ยิ่งไกลก็ยิ่งอันตราย เพราะมันจะไม่มีที่กำบังให้หลบระหว่างทาง ดังนั้นการเตรียมตัวให้พร้อมจึงเป็นสิ่งสำคัญ
หลังจากจัดการสิ่งเหล่านี้เสร็จแล้ว ฉู่โม่วก็จากบ้านที่ตนอยู่อาศัยมานานไปพร้อมกับเฉินซีเวยที่จัดกระเป๋าเสร็จแล้วเหมือนกัน
“นี่คือโชคชะตาสินะ”
เฉินซีเวยล็อกประตูช้า ๆ
เธอมองกลับไปยังบ้านที่เธอและฉู่โม่วอยู่ด้วยกันมาตั้งแต่เด็ก ความคะนึงหาก็ปรากฏขึ้นมาในใจเล็กน้อย
ฉู่โม่วเองก็เข้าใจเธอดี ดังนั้นจึงไม่ได้เร่งเร้าและปล่อยให้คู่หมั้นทำใจไปก่อน
ผ่านไปพักหนึ่ง
เฉินซีเวยก็ถอนหายใจขับไล่ความรู้สึกอาลัยอาวรณ์ ก่อนจะเดินไปหาฉู่โม่วและพูดกับเขาด้วยรอยยิ้ม “ไปกันเถอะ!”
