ัตว์อสูรระดับ 4 ที่พิเศษกว่าตนอื่น
แต่ยังไงเสีย มันก็ยังเป็นเพียงสัตว์อสูรระดับ 4 ชั้นต้นเท่านั้น
การที่ต้องเผชิญหน้ากับนายพลเมือง มันก็ยังถือว่าต่างชั้นกันมาก ๆ อยู่ดี
ลำพังเพียงแค่สัมผัสถึงกลิ่นอายพลังของอีกฝ่าย มันก็ทำให้ความกลัวเริ่มกัดกินขึ้นมาในใจเขาแล้ว
‘นายท่าน ช่วยข้าที!’
ตอนนั้นเอง
เสี่ยวจินเลือกที่จะเรียกหาฉู่โม่วจากภายในใจอย่างไม่รอช้า
เป็นจังหวะเดียวกับ
เซี่ยเจิ้นเจียงที่ตบฝ่ามือลงมา มันทำให้เกิดฝ่ามือขนาดใหญ่มากมายนับไม่ถ้วนพุ่งตามทิศทางที่อีกฝ่ายควบคุมไว้เข้าหาเสี่ยวจิน ราวกับเป็นมือของเทพสวรรค์ที่หมายจะจับมันให้อยู่หมัดให้ได้
ท่ามกลางฝ่ามือเหล่านั้น
เสี่ยวจินที่มีร่างกายใหญ่โตก็ยากที่จะหลบให้พ้นทาง
และในช่วงที่เสี่ยวจินจะตกอยู่ภายใต้เงื้อมมือของอีกฝ่ายนั้นเอง
ช่วงเวลาหน้าสิ่วหน้าขวาน
“อย่ามาแตะต้อง…”
“สัตว์เลี้ยงของคนอื่นนะโว้ย!”
