เซียวเฟยหยางกับเซียวเสวี่ยฉีก็มีสีหน้าเต็มไปด้วยเครื่องหมายคำถามและความงุนงง ทั้งสองคนต่างก็มองไปยังเซียวจื่อเซวียน
เขาทั้งสองก็ไปเมืองปีกครามเหมือนกัน แล้วเซียวจื่อเซวียนเล่า ทำไมถึงไม่ได้สร้างคุณูปการ?
เมื่อเห็นสายตาที่สองพี่น้องมองมา เซียวจื่อเซวียนก็เพียงแค่ยิ้มเล็กน้อย ในใจแอบสะใจ อยากจะรู้รึ ก็ไม่บอกพวกเจ้าหรอก
อย่างไรเสียพี่เหยียนก็บอกไว้แล้ว ให้เขาอย่าได้ป่าวประกาศ เขาเคยสอบถามสาเหตุแล้ว พี่เหยียนเพียงแค่บอกว่าอยากจะเพลิดเพลินกับวันสบายๆ อีกหน่อย
แต่ว่าเรื่องที่เมืองปีกครามใหญ่โตเกินไป เกรงว่าก็คงจะปิดบังไว้ได้ไม่นานแล้ว
เซียวจื่อเซวียนในใจก็คาดหวังอย่างยิ่ง รอจนสองพี่น้องนี้กับคนอื่นๆ ทราบถึงระดับบำเพ็ญของพี่เหยียน ไม่รู้ว่าจะเป็นสีหน้าเช่นไร
ตระกูลเซียวของพวกเขา หลังจากคุณชายเก้าแล้ว จะต้องมีชื่อเสียงสะท้านหล้าอีกครั้งอย่างแน่นอน!
เมื่อนึกถึงภาพนั้น เขาก็อยากให้เวลาผ่านไปเร็วๆ ให้ข่าวของเมืองปีกครามรีบแพร่กระจายออกมา
…
…
ในขณะเดียวกัน ที่ตำหนักจันทน์ของตำหนักขาวดำ
เจ้าสำนักเฝิงเหวินเทียนนั่งอยู่ข้างบน ชาตรงหน้าก็ไม่มีไอน้ำขาวแล้ว ชาเย็นแล้ว เขากลับมองอย่างเหม่อลอย ลืมที่จะลิ้มรส
ข้างๆ