ใช้ผู้ปลุกพลังจากฐานลู่หยางเสมือนเป็นเพียงอาหารสัตว์อสูร
ภายใต้ชัยชนะที่อีกฝ่ายต่างดีอกดีใจ มันคือซากศพของเหล่าผู้ปลุกพลังนับไม่ถ้วนที่ถูกส่งไปตายอย่างไร้เยื่อใย
ไม่มีการกล่าวถึงการเสียสละเหล่านี้ พวกเขาถูกลืมเลือนราวกับไม่เคยได้ทำอะไรทั้งสิ้น
มันจึงไม่ใช่เรื่องแปลก หากคนภายในฐานลู่หยางจะไม่รู้สึกยินดีกับสิ่งนี้
ทว่ายังไงเสียคนเหล่านั้นก็มาจากฐานขนาดใหญ่ พวกเขาทรงพลัง ไม่มีอะไรเลยที่คนจากฐานลู่หยางเล็ก ๆ จะสามารถเทียบได้ สิ่งเดียวที่สามารถทำได้ในตอนนี้คือข่มความโกรธเอาไว้ และไม่พูดอะไรออกมาทั้งนั้น
หนึ่งวันหลังจากนั้น
กำลังเสริมจากฐานจินหลิงก็กลับมายังฐานลู่หยางพร้อมชัยชนะ ก่อนจะกลับไปยังฐานของพวกตนอีกทีหนึ่ง
ในวันเดียวกัน
ฉู่โม่วเองก็ตื่นเช้าขึ้นมาด้วยแววตาที่เปี่ยมไปด้วยความเกรี้ยวกราดด้วย
ในตอนนี้ เขาได้รับข่าวคราวมาจากเสี่ยวจิน
มีอะไรบางอย่างเกิดขึ้น… กับเฉินซีเวย!
