บทที่ 89 สัตว์เลี้ยงตัวที่สาม อีกาสามขาทองคำ!
เมื่อกลับถึงบ้าน เขาพบว่าเฉินซีเวยไม่อยู่
กระนั้นเธอก็ทิ้งโน้ตไว้ให้เขาแผ่นหนึ่ง เขียนไว้ว่า เธอออกไปฝึกวิชา ไม่ต้องกังวล
แต่ฉู่โม่วไม่อาจวางใจได้
ในป่านั่นอันตราย สำหรับเฉินซีเวยที่มีพลังระดับนั้นดูไม่ปลอดภัยแม้แต่น้อย
ยิ่งคิดก็ยิ่งเป็นห่วง
ฉู่โม่วสั่งให้พญาหงส์ปีกทองคำออกตามหาหญิงสาวและคอยปกป้องเธออย่างลับ ๆ
“นายท่านอย่าห่วงไป ข้าจะไม่ปล่อยให้นายหญิงเป็นอะไรไปแน่!”
มันคุ้นกลิ่นของเธอดี
กอปรกับสายตาอันแหลมคม มันง่ายต่อการระบุตัวตนเฉินซีเวยไม่น้อย
ด้วยการปกป้องของเทียนเผิง เฉินซีเวยจะปลอดภัยยิ่งขึ้น แม้จะต้องเผชิญกับสัตว์อสูรระดับ 4 ก็จะไม่เป็นอันตรายใด ๆ
เมื่อคิดได้แบบนั้น ฉู่โม่วก็รู้สึกสบายใจขึ้นมา
เขานั่งลงในห้องที่เงียบงัน
ฉู่โม่วตั้งใจจะฝึกฝนวิชาพร้อมทั้งศึกษาเลือดของหงส์เพลิงที่เก็บมาได้จากตัวหงส์เพลิง
นับแต่ที่เขาเริ่มกลืนกินมานี่เป็นครั้งแรกที่เขาได้รับของล้ำค่าเช่นนี้ เขาต้องพยายามค้นหาว่ามันทำอะไรได้บ้าง
แต่เมื่อเขาจะหยิบมันออกมาจากพื้นที่เก็บของ เขาก็ต้องตกใจเมื่อหาเท่าไรก็หาไม่พบ!
“บ้าน่า! ฉันก็ใส่ไว้ในนี้นี่!”
เขาจำได้ว่าเขาใส่มันไว้กับอัตลักษณ์แห่งอสูรของสัตว์อสูรระดับ 6 ไว้ในที่เก็บของส่วนตัวนี้
ทว่าอัตลักษณ์แห่งอสูรยังคงอยู่ ในขณะที่เลือดของมันหายไปแล้ว!
เด็กหนุ่มขมวดคิ้วมุ่น
เขาค้นไปค้นมาอยู่พักใหญ่ ก็ไม่มีวี่แววจะเจอม
