นที่ด้านนอกฐานลู่หยางเมื่อไม่นานมานี้!”
“รอยแยกมิติ!?”
ชายหนุ่มหลุดอุทาน เขาถามยืนยันเพราะยังไม่อยากจะเชื่อ “มั่นใจเหรอครับ?”
“ไม่ผิดแน่! ปรมาจารย์ยุทธ์สีอิ้งกับข้าได้ไปเห็นสิ่งนั้นด้วยตาตนเองมาแล้ว ถึงแม้ว่ามันจะยังเล็กอยู่ แต่มันเป็นรอยแยกมิติจริง ๆ!”
เสิ้นจิ้นพูด สีหน้าของเขาดูเคร่งขรึมกว่าปกติ
ได้ยินแบบนั้น สีหน้าของฉู่โม่วเองก็ดูจริงจังขึ้นด้วยเช่นกัน
อย่างที่รู้กันดี
ตั้งแต่ที่เกิดการเปลี่ยนแปลงครั้งใหญ่บนดาวเคราะห์สีน้ำเงินดวงนี้ มันทำให้มีมิติแยกเกิดขึ้นทั่วทุกแห่งหนบนโลก รอยแยกเหล่านั้นปลดปล่อยสัตว์อสูรออกมา เช่นเดียวกับที่ปลดปล่อยอณูแห่งชีวิตออกมาอันเป็นต้นเหตุให้ดาวดวงนี้ถูกธรรมชาติยึดคืนไปอย่างรวดเร็ว
การปรากฏตัวของรอยแยกทุกแห่ง มันทำให้จุดจุดนั้นเต็มไปด้วยสัตว์อสูรที่น่ากลัว
ยิ่งบางรอยแยกสามารถปลดปล่อยสัตว์อสูรระดับสูงออกมาได้ นั่นก็ทำให้มนุษย์รับมือสิ่งเหล่านี้ยากขึ้นไปอีก
และในตอนนี้
รอยแยกที่ไม่มีใครอยากเห็นก็ดันมาปรากฏที่ใกล้ ๆ ฐานลู่หยางเสียแล้ว
หากมันขยายใหญ่จนสามารถปลดปล่อยสัตว์อสูรที่อยู่ภายในออกมาได้ละก็ ฐานลู่หยางที่อยู่ใกล้ที่สุดจะต้องถูกทำลายลงอย่างง่ายดายแน่ ๆ!
ไม่มีใครสามารถต้านทานสัตว์อสูรจำนวนมหาศาลที่หลุดพรวดมาจากรอยแยกได้แน่นอน!
