บทที่ 82 แท่นแผ่นศิลารู้แจ้งและเข้าถึงเจตจำนงแห่งกระบี่!
“นายน้อย!”
สาวใช้อีกคนที่อยู่ด้านหลังหน้าซีดเผือดหลังเห็นนายน้อยของตนต้องมาตายเช่นนี้
“แกจบสิ้นแล้ว! บังอาจมากที่กล้ามาฆ่านายน้อยแห่งตระกูลสวี่แบบนี้! ตระกูลสวี่จะไม่ปล่อยแกไว้อย่างแน่นอน!”
“ไม่ว่าแกจะบินหนีขึ้นฟ้าหรือมุดลงไปในผิวโลก ต่อให้จะหนีไปจนสุดขอบโลก แกก็หนีความตายไม่ได้!”
อีกฝ่ายตะโกนร้องก่อนจะวิ่งหนีไป
ฉู่โม่วไม่สนใจอีกฝ่ายและเดินตรงไปยังร่างของสวี่ฉีหลินแทน
ส่วนคนใช้สาวที่ถูกปล่อยให้หนีรอดไปได้นั้น เมื่อเห็นว่าฉู่โม่วไม่ได้ไล่ตาม เธอก็รู้สึกสบายใจอยู่ลึก ๆ
ทว่าก่อนที่ความสบายใจนั้นจะแสดงออกทางสีหน้า…
ฟิ้ว!
ควบคู่มากับเสียงบางสิ่งบางอย่างที่ลู่ลมลงมา นกยักษ์ที่มีขนสีทองปกคลุมร่างกายทะยานลงจากฟ้าเสมือนนกที่เห็นเหยื่อพร้อมกับกรงเล็บที่แหลมคมราวกับคมมีด
ฉัวะ!
ทันทีที่กรงเล็บของมันโฉบเข้าที่หัวของหญิงสาว หัวนั้นก็หลุดติดกรงเล็บออกมาได้อย่างง่ายดาย ก่อนที่เจ้าของหัวจะรู้สึกตัวด้วยซ้ำ
ด้วยเหตุนี้จึงเหลือเพียงพ่อบ้านสูงวัยเท่านั้นที่ยังคงมีชีวิตอยู่ แต่ก็สภาพปางตายแล้ว
ฉู่โม่วเดินตรงไปยังอีกฝ่าย ก่อนจะกวาดสายตามองอย่างเยือกเย็น
จากนั้นไม่นาน
ทั้งสี่คนที่หมายจะเอาชีวิตเขาก็ถูกปลิดชีพให้ตายตกตามกันในที่สุด
หลังจากจัดการทุกอย่างเรียบร้อยแล้ว เขาจึงหาที่พักผ่อนเสียหน่อย
ถึงแม้ว่าการกำจัดทั้งสี่คนนี้จะใช้เวลาไม่นาน แต่มันก็ใช้อ
