ร่างของฉู่โม่วไว้เพื่อไม่ให้เขาหนีไปไหนได้พ้น
วิชากระบี่เช่นนี้นับว่าน่ากลัวยิ่งนัก
หากเป็นจอมยุทธ์คนอื่นคงจะรู้สึกตึงมือและยากที่จะโต้กลับไปโดยง่าย
ทว่า…
ผู้ที่อยู่ต่อหน้าหาใช่จอมยุทธ์ทั่วไปอย่างที่คิด แม้ว่าพ่อบ้านจะรวดเร็วไม่น้อย แต่สำหรับฉู่โม่วแล้วนับว่าเชื่องช้า ร่างกายของชายหนุ่มหายไปภายในพริบตา และปรากฏตัวขึ้นอีกที่ซึ่งห่างจากจุดเดิมหลายสิบเมตรราวกับว่าเขาไม่เคยอยู่จุดนั้นมาก่อน!
กระบี่ที่โจมตีพลาดเป้านั้นปลดปล่อยคลื่นพลังออกไปจนพื้นดินเกิดรอยแตกร้าวยาวร่วมสิบเมตร โชคยังดีที่นอกจากหินและกรวดที่กระเด็นกระจุยกระจาย แต่ฉู่โม่วไม่ได้รับบาดเจ็บอะไรทั้งสิ้น
“เร็วมาก!?”
สายตาของนายน้อยหรี่ลง
ในตอนนี้
พ่อบ้านอีกคนหนึ่งก็เข้าร่วมปะทะกับฉู่โม่วด้วยกระบี่
นอกจากนี้ พ่อบ้านชราที่ยืนอยู่อีกมุมหนึ่งกำลังปลดปล่อยกลิ่นอายที่น่าสะพรึงออกมาจากร่าง กลิ่นอายที่ยิ่งใหญ่และอัดแน่นไปด้วยจิตสังหารอันแรงกล้า
“นายน้อยครับ แม้จะยังไม่รู้ว่าไอ้หนูนี่มาจากตระกูลไหน แต่ตอนนี้กลายเป็นศัตรูกับพวกเราแล้ว เพราะงั้นเพื่อป้องกันไม่ให้เกิดปัญหาในภายภาคหน้า มันจะดีกว่าถ้าเราฆ่าเขาซะตั้งแต่ตอนนี้เลย!”
ชายชราพูดด้วยน้ำเสียงหนักแน่น
ได้ยินเช่นนั้น ชายหนุ่มก็พยักหน้าเบา ๆ และพูดด้วยน้ำเสียงที่เบาไม่แพ้การพยักหน้า “งั้นก็แก้ปัญหานั้นซะตั้งแต่เนิ่น ๆ!”
“รับทราบแล้วครับ!”
พูดจบ
ชายสูงวัยก็เคลื่อนที่อย่างรวดเร็วเข้ามาร
