บทที่ 78 สองอสูรในหนึ่งจิต! บงกชสวรรค์ม่วงทอง!
“เจ้านาย…”
ในตอนที่สัญญาจิตถูกลงทะเบียนเสร็จสิ้น เสียงของเด็กสาวที่ค่อนข้างชัดเจนราวกับระฆังเงินก็ดังขึ้นภายในจิตใจของฉู่โม่ว ฟังดูค่อนข้างอ่อนหวานไม่น้อย
เพียงแค่เสียงนั้นค่อนข้างจะเบามาก ๆ เท่านั้น
ชัดเจนเลยว่า
นกล่าสมบัติตนนี้ ไม่ค่อยจะพอใจนักที่จะต้องถูกบังคับจดจำฉู่โม่วในฐานะเจ้านาย
ถึงอย่างนั้น ฉู่โม่วก็ไม่ได้ใส่ใจอะไร เขาพูดต่อด้วยรอยยิ้ม “ไม่คิดเลยนะเนี่ยว่าแกจะเป็นตัวเมีย”
“ของมันแน่อยู่แล้ว! ในตระกูลนกล่าสมบัติ จะมีเพียงตัวเมียเท่านั้นที่มีพรสวรรค์ในการหาสมบัติได้!”
นกน้อยกล่าวขึ้นอย่างภาคภูมิใจ
“ในเมื่อเธอมาเป็นสัตว์เลี้ยงของฉันแล้ว ฉันคงต้องหาชื่อไว้เรียกเธอหน่อยแล้วละ” ฉู่โม่วพูด
“เอาสิ เอาสิ!”
แม้ก่อนหน้านี้จะดูไม่พอใจ แต่เมื่อมาถึงเรื่องตั้งชื่อก็ดูเหมือนกับว่าสิ่งนี้จะแอบตื่นเต้นอยู่
ชายหนุ่มมองไปยังนกล่าสมบัติ หลังจากครุ่นคิดอยู่ครู่หนึ่งแล้ว เขาก็เอ่ยปากขึ้นมา “เธอมีขนสีม่วงทั่วทั้งตัว แล้วก็มีขนสีดำที่หน้าผากเท่ากำมือ ในเมื่อเป็นแบบนี้… เจ้านกซื่อบื้อแล้วกัน ชอบหรือเปล่า?”
“เฮ้ ๆ …นั่นชื่อเหรอ? ไม่เอา ไม่เอาย่ะ! แล้วมันเกี่ยวกับขนสีม่วงตรงไหนยะ!?”
เสียวเจี๊ยวจ๊าวดังขึ้นจากภายในห้วงจิตของฉู่โม่ว
“จะตีว่าเธอชอบมากก็แล้วกัน เอาละ เจ้านกซื่อบื้อ ยินดีที่ได้รู้จัก!”
ฉู่โม่วไม่สนใจเสียงโวยวายนั้น และตัดสินใจจะเรียกนกล่าสมบ
