าการแต่งงานคืออะไร
แต่เพราะว่าพ่อแม่ของทั้งสองฝ่ายพูดเช่นนั้น พวกเขาจึงคิดว่ามันหมายถึงการเป็นเพื่อนสนิทกัน
ดังนั้น
เฉินซีเวยลังเลอยู่ครู่หนึ่ง แล้วจึงยื่นมือออกไป
เธอพยักหน้าอย่างเป็นจริงเป็นจังและกล่าว “โอเค”
“แต่…”
“นายต้องสัญญาว่าจะพอโตขึ้นจะแต่งงานกับฉันคนเดียวเท่านั้นนะ! อีกอย่าง นายต้องปกป้องฉันด้วย ต้องเป็นคนที่แข็งแกร่งที่สุดในโลกเลยนะ แล้วฉันจะยอมแต่งงานด้วย…”
นี่คือเรื่องราวการพบกันครั้งแรกของทั้งสอง
ไม่มีการนองเลือด ไม่มีเรื่องพลิกผันใด ๆ
เรียกได้ว่าจืดชืดเสียด้วยซ้ำ
แต่เฉินซีเวยจำได้ขึ้นใจและยังไม่เคยลืมมาจนถึงทุกวันนี้
แต่ท้ายที่สุด เพราะกาลเวลาที่ผ่านมาเนิ่นนาน เธอไม่อาจจำรายละเอียดทั้งหมดได้
อย่างรสชาติของแอปเปิลลูกนั้น
แท้จริงแล้วมันไม่ได้หวานหรือกรอบ มันค่อนไปทางเปรี้ยวเสียด้วยซ้ำ
แต่เมื่อเฉินซีเวยคิดถึงเรื่องนั้นในวันนี้ เธอก็ยังคิดว่าแอปเปิลลูกนั้นต้องหวานแน่ ๆ
เธอคิดถึงเรื่องนี้แล้วจึงนึกขึ้นได้
ที่หวานน่ะไม่ใช่แอปเปิล… แต่เป็นเด็กชายคนนั้นต่างหาก
นั่นแหละคือเหตุผล
หลังจากที่พ่อแม่ของทั้งสองเสียชีวิต เมื่อต้องเผชิญหน้ากับความไร้เหตุผลของฉู่โม่วมาตลอดหลายปี แม้เฉินซีเวยจะไม่พอใจ แต่เธอก็ไม่ทิ้งฉู่โม่วและยังคงปกป้องเขาเรื่อยมา
เพียงเพราะเธอไม่เคยลืมสัญญาที่ให้ไว้ตั้งแต่ตอนที่ยังเด็ก
อดีตนั้นเป็นเหมือนสายลม ความรู้สึกหลากหลายรูปแบบผ่านเข้ามาในหัวใจและจางหายไปราวกั
